Neden benim sevilmeye değer görmeye hakkım yok?

28 yaşında bir bayanım. Çalışıyorum iş yerinde. Tek çocuğum. Çok saygılı vicdanlı biriyim gerçektende öyle yaşıtlarım gibi kibirli şımarık biri değilim tek çocuk büyüdüm ama ailem çok otoriter olduğu için beni hep vicdanlı yetiştirdiler. Çok fazla kız arkadaşım var hepsiyle de aram çok iyi ama bu yaşıma gelmeme rağmen tek bir kere bile beni seven bir erkek olmadı. Yılışık kötü kalpli biri de değilim ama hiç kimse beni sevmedi. Amacım sevgili bulmak değil ama bende evlenip aile kurmayı isterdim. Çocukken geçirdiğim kalp ameliyatları sebebiyle evlenebilme ihtimalim yok ama yine de bende değer görmek sevilmek çok isterdim. Mesela dünyada kocasını, erkek arkadaşını, nişanlısını terk etmiş aldatmış birsürü kadın var onları erkekler affediyorlar her koşulda seviyorlar ama benim hiçbir zaman sevilmeye hakkım yok sebebi ne olabilir? Nasibim olmadığı için mi kimse beni sevmiyor? Yoksa erkekler onları üzen kadınlardan mı vazgeçemiyorlar neden?