
Sizce, sevmeden evlenmek nasıl bir şey?
Aşk İlişkileri
YKS2026
Gündem
Dünya Kupası
Güzellik & Bakım
Alışveriş & Hediyeler
Kızlar Bir Adım Öne
Tatil & Seyahat
Arabalar
Astroloji & Burçlar
Eğitim & Kariyer
Gamer
Moda & Stil
Spor
Evcil Hayvanlar
Müzik & Etkinlik
Kültür & Sanat
Para & Ekonomi
Magazin
Diziler & Filmler
Cilt Bakım
Kişilik & Karakter
Saç Bakım
Çocuk & Ebeveyn
Yeme & İçme
Cinsel Yaşam
İnternet & Teknoloji
Ev & Yaşam
Özel Günler & Hijyen
Aile & Toplum
Diyet & Beslenme
Sağlık
Diğer 
Sevmeden evlenmek, diri diri gömülmek gibidir.
Severek evlenmilmelidir de denilemez. Çok makul gibi görünse de mutlu olacağının ve/veya mutlu edeceğinin garantisi yok. Zaman hızla değişiyor ve gelişiyorken insanın aynı kalacağını düşünmek, büyük hata olur. İnsan kararlarını alırken kısa vadeli kararlar almalı. Tüm hayatını etkileyecek kararlar almak, son derece uygunsuz bir seçimdir. Dolayısıyla evlilik kurumu, tamamıyla yanlış bir oluşumdur.
Bahsettiğiniz mutlu alie tablosu, topluma iyi görüntü verme isteği sadece. Benim görüşüm bu. Kimseye haksızlık yapmış değilim. Cansız varlık ve kurumlara hak verilmez, haksızlık da yapılamaz dolayısıyla.
Ortadan kalkması gereken bir kurum diyemeyiz zira bana göre yanlış bir kurum ancak bir başkası evlilik kurumunu seçim hürriyetine sahip.
Peki şöyle bir şey düşünsek @AhesteEbru
Nikah masasında evlilik kütüğüne imza atarken aynı zamanda açık tarihli olarak anlaşmalı boşanma belgesine de imza atılsa...
Yani taraflardan biri bitirmek istediğinde bu belge yürürlüğe konulabilse?
Bu acaba senin düşündüğün sakıncalara bir çözüm olabilir mi?
Aslında aradığım cevap şu: Evliliği kurum olarak çöpe atmak yerine acaba bu kurumu yeniden düzenlemek mümkün olamaz mı?
@KumruSahin evlilik kurumu medeni hukuğa göre güzel düzenlenmiş zaten, sorun bu değil. Sorun, atılan imza veya istendiğinde kolaylıkla fesh etmek değil. Sorun, evliliğin getirdiği ve kişiliklerin çarpışmasıyla oluşan ağır yük, kişilerin zamanla değişimle beraber yaşanılan çatışma, beklenti ve isteklerin değişimi, doğacak çocukların maddi ve manevi sorumluluğuyla, bi çocukların evliliğe ve ebeveynlere olan etkisi, çocukların çatı altında doğabilecek her tür sorundan etkilenmesi ve bu etkinin yine ebeveynler üzerindeki etkisi, çocukların ds ayrı birer birey olmasının ve yetisirken aileye getirdiği maddi, manevi, psikolojik ağırlık ve duygu durumları, her yönden iyi bir birey olarak topluma ve hayata özellikle de çocuğun kendisine kazandırılmaya çalışılan ruhen ve bedenen sağlıklı çocuk isteme ve bunun sorumluluğu... o kadar çok değinilmesi gereken ve tartışılır parametre var ki... yazmaktan yoruldum..
Seni anlıyorum çok boyutlu bir konu.
Çocuklar söz konusu olduğunda konu daha da karmaşıklaşıyor.
Herkes anne&baba olmaya uygun değil maalesef.
Belki de anne&baba kursları açılmalı ve buradan yeterlilik belgesi alınmadan çocuk sahibi olunmasına izin verilmemeli.
@KumruSahin belge de yetersiz zira teorik ve pratik hayatta her zaman çarpışma halinde olmuştur. burada da sorun iyi ebeveyn olmak değil. Biz iyi bir ebeveyn olmayı başarmış, ancak mutsuzluk pençesinde kıvranan, kaybolmuş hayatlara namzet karı koca olabiliriz. Oldu mu şimdi?
Antonu da Anten yapmışlar. Doğru söz. Ama zaten Müslüman toplumlarında bir de Hindistanda böyle evlilikler 99%. Allah sevgiyi bizim gözümüze perde olarak vermiş sorunları görmeyiz gerçekten de iki taraf severek evlense mutluluk dedikleri şeyi yakalarlar. Maalesef çoğu da sevginin s sini bilmden seviyorum diyor.
Sevmeden evlenmek abdest almadan namaz kılmak gibi bişeydir...
Teşekkür ederim.😌🙏
Eskiler görücü usulü yaparlardı. Çiftler zaten birbirini tanıyana kadar 10 sene geçer, çocukları büyür, o saatten sonra da ayrılmak işlerine gelmediğinden idare ederlerdi. Hatta anneannem dedem için "eve akşam geliyor ya, ekmek getiriyor, daha ne olsun" diye beklentisini ortaya koymuştu.
Cevap
7Cevap
Baştan nasılsa öyle gider, iletişimi kopuk bir kablodan akım geçer mi? Geçmez.
Severek evlenenler daha sonra mutsuz bir evlilik geçirdiklerini, veya boşandıklarını , görücü olarak evlenenlerden daha çok oldugunı gördüm ve şahit oldum.
Sevmeden evlenmek, hapishaneye girmek gibi. Orada olduğun için kabullenmek, önündeki yılları bitiremeyeceğini bildiğin için orada ölümü beklemek gibi.
O zaten evlilik değil, yaşarken ölmek.
Aşık olmadam evlenilebilir aşk zaten mantık işi değil ama sevgisiz olmaz insan tahammül edemez
Bir de nefret ettiği insan ile, zarureten evlilikler gördüm. Sanki bir insanın kendisi özgür, ruhu zindanlarda hapsolmuş gibi. Çok sevdiğim bir akrabam vardı, güleç kıpır kıpır bir insan. Almanya'da yetişmiş özgürlüğe düşkün. Sonra zorla, asla onun dengi okamayacak, psikolojik sorunları olan, başka bir akrabamla evlendirdiler. Almanya'ya kaçması için yardım etmeye çalıştım ama yakalandı. Kızcağızın her gün eridiğini gördüm, halâ aynı kişi ile evli. Bu çok büyük bir zulüm bence.
Evlenme mantık işidir, aşk ise bahanesidir.
Aşık olduğumuzla değil, bir ömür boyu mutlu olacağımızı düşündüğümüz kişiyle evlenmeliyiz.
Kötü bir evlilik olurdu, renksiz, aşksız bir ilişki yaşanırdı.
Sevmeden evlenenler düşünsün
Evlenirken severim diyorlar işte. :);
Çehov doğru söylemiş.
Çok doğru bir söz
Kötüdür
Sacma
Kendi cevabını paylaşmak ister misin?