Kalbinizin kıyısında/köşesinde saklı duran sevdanız var mı?

15 senelik hikaye hiç geçmedi tamam olarak izah etmek gerekirse tamda böyle

Benim kalmaya niyetim vardı ama kalmaya hevesim yoktu, o da kal demedi zaten, git de demedi, sorun da bundan ibaretti.. O hiçbir şey demedi, ben de demedim.. Olabilecek en yarım şekilde bıraktık her şeyi, yarın tekrar dönecek gibi ama hiç eskisi gibi olamayacak şekilde bıraktık.. Yüzsüz olacak kadar cesurduk ama yüzlerimize bakamayacak kadar korkak çünkü günün en unutulmuş saatinde yarım kaldık.. Yani en baştaki gibi, öteki yarısını aradıkça, her bulduğu insanda bir yarısını daha bırakanlar gibi,

olmaz mı !
ama olmaz olsun !

Git gide azalıyorsun içimde...
Eskiden daha çok özlerdim seni, gözlerim dolardı hatırladıkça.
Unutuyor muyum, alışıyor muyum bilmiyorum.
Kırgın da değilim artık, kızgınlığım yalnızca kendime.

Ne vardı da böyle çok sevdim sanki seni.
Hiç kurmasaydım o hayalleri, silip atsaydım bendeki resimlerini.
Sen her ''gidiyorum'' dediğinde, bu kadar küçük düşürmeseydim kendimi.
Ama bu sefer farklı. Git gide azalıyorsun içimde.

Sahiden unutuyor muyum, uyutuyor muyum yüreğimi bilmiyorum.
Bildiğim bir şey varsa, yalnızca yüzünü unutmaktan korkuyorum.
Gel diye yazmıyorum bunları sana.
Sadece seni böylesine çok sevmem neyine yetmedi onu merak ediyorum.

Sana böylesine bağlanacağım aklımın ucundan bile geçmezken,
nasıl oldu da kalbimin içini deldi geçti.
Bunca acıyı çekmeme rağmen, sana hiç dokunamayacak olmam yakıyor canımı.
Ama bir başkası, bunların hiç birini yaşamadığı halde sana sahip oluyor.

Bütün kalpsiz , karaktersizlere gelsin bu yazım
Çiçek gibi insanların kalplerini kırdınız,
Bahçeleriniz bahar görmesin...