Neden kimseye sonsuz güvenemiyoruz?

Merhabalar
Benim şu an birlikte olduğum biri var. Daha öncesinde beraber otururken telefonuna mesaj gelmişti bakmamıştı. Tuvalete gittiğinde baktım. Davut diye biri "Müsait misin" yazmıştı. Erkek arkadaşı olsa neden yazsınki direkt arardı. Numarasını telefonuma kaydettim. Birkaç gün sonra gizli numaradan aradım. Bir kadın açtı telefonu. Davut'un Davudiye olduğu kesinleşmişti yani. Dün akşam yine bana gelmişti ve her şey çok güzeldi. Yemek yedik, çay kahve içtik. Birlikte oturmuş bir şeyler seyrediyorduk. Bir ara telefon kilidini açık bırakıp tuvalete gitti bir bakayım dedim. Davuttan mesaj gelmişti "Napıyosun" diye. Önceki mesajları yoktu Sonra whatsapp a baktım. Bu kadın 10 mesaj attıysa bu 1 kez cevap vermiş. "Napıyosun nasılsın hiç arayıp sormuyosun" gibi mesajlar atmış, bu da "Evdeyim" yazmış sadece. Çok bi mesaj yoktu zaten. Ara sıra dertleştiğimiz karşı cinsten biri olur ve bunu saklamak isteriz ya öyle bir şey gibi geldi bana. Ben daha öncesinde 3 yıllık ilişkimde ağır bir şekilde aldatıldım. Kızla yatak muhabbetinden buluşmaya kadar gitmişti. Asıl problem şu, biz kimseye sonsuz güvenemeyecek miyiz. Ne zaman, tamam, omzuna başımı koyup gözümü rahatça kapatırım desek altından bir şeyler çıkıyor. Öyle yoruldumki. Ben 3 yıllık ilişkimin sonrasında biriyle tanışıp hızlı bir şekilde evlenmeye karar vermiştim. Onu en yakın arkadaşımla tanıştırdım. 10 yıllık dostum, derdimi paylaştığım tek kişiydi. Ama o bunları es geçip evleneceğim kişi diye tanıştırdığım adama ilanı aşk etti. Üstelik kendisi boşanmayı düşünüyordu ama hala evliydi sonuç olarak. O çocuk da bana bunu 1 hafta sonra muhabbet ilerleyince söylediği için midem bulandı ve konuşmak görüşmek istemedim. Yaklaşık 1 yıldır dertleşebileceğim, konuşabileceğim kimsem yok. Bir kız kardeşim var. O da üniversite okumaya ve çalışıp para biriktirmeye çalışıyor. Kendi hayatı için koşturuyor yani. Çok sık konuşabileceğimiz vakti yok. Ben bir yerde müdürlük yapıyorum. Ailemden uzak bir şehirde yaşıyorum. Bu yıl açıköğretime kaydoldumki, daha az boş vaktim olsun. Sevgilimle gayet mutluyuz, konuşur, güler, saçmalar, gezer, şarkılar söyleyip dans ederiz. Problem aslında o kadınla dertleşmesi değil. Ama yani belki de dertleşmiyor, sevişiyor. Ben nerden bileyimki. Evet, güvenemiyorum. Birine güvenmek çok istiyorum. Yoruldum. Yoruldum. Çok yoruldum. Bugün kapadım telefonu. Annemler bugün pazar diye aramazlar. O da çok merak ederse kapıma gelir. Çok vıcık vıcık bir ilişkimiz yok zaten. Sadece biraz beni kaybetme korkusu yaşamak onun için iyi olacaktır. Tüm gün uyuyacağım, derken sabahın köründe uyandım. Temizlik yaptım, kahvaltı yaptım, dizi izledim. Yapacak bir şey kalmayınca yine düşüncelere daldım. Bari size yazayım dedim. Çok uzun olduğu için özür dilerim.
Güncellemeler
+1 yıl
O kadına evdeyim yazdıktan sonra kadın cevap olarak bende evdeyim hayatım yazmış. Bunun cevap vermediği mesajlardan birinde de ne zaman müsait olursun bi ara konuşalım uyuzum şaşkınım yazmış. Samimi olduğumuz insanlara karşı bu şekilde konuşuruz ama bir kadın karşısındaki adama bu kadar rahat davranıyorsa ya yavşıyodur ya da adam ona bu rahatlığı vermiştir. Benimkinin mesajlarında tek kelimelik cevaplar vardı. Ama belki de kadın mesaj attığında cevap vermek yerine arıyordu. Bıktım bu durumlardan
Neden kimseye sonsuz güvenemiyoruz?
Cevapla