Yine dikkatimden kaçmayan soruları soru haline getirmek istedim. Aşk ilişkileri konusunda gelen soruların büyük bir çoğunluğu eski sevgili ile alâkalıdır. Kadın/erkek evli olduğu halde geçmişini silemeyebiliyor. Böyleyse evlilikler ne kadar sağlam temeller üzerine kurulmuş olabilir ki? Unutulamaz demiyorum ancak çoğunluk böyleyse üzücü... Evli olduğu halde eski sevgiliyle görüşmek rahatsız etmiyor kimilerini... Eski sevgiliyle gittiği yere yenisiyle gitmekten çekinen bile var yani... acaba sevgili yapmak geleceği düşünürsek ne kadar doğru olur? ⚠ Kişilerin hayatı, onların kararı olduğunu biliyorum genel bir sorudur; bunları göz önünde bulundurunca nasıl bir değerlendirme yapabiliyorsunuz?
Ülkemizde olan bu durum gelişmemiş toplumlarda bile yok nekadar vasat bir halkımızın olduğunu siz anlayın artık.
Herkesin derdi sevgilim olsun. Bir kişisel gelişim seviye testi yapsan 0 puanı bile alamayacak insanlar evlenme derdinde. Onların yetiştireceği nesli de hayal bile edemiyorum.
Kendisini tanımamış çözmemiş her insanın atacağı her adım bir facia olucaktır. Yaşım geldi anlayışı ile evlenmek her duyguyu aşk zannetmek kendisini tanımayan insanın bir kaç genel özelliğinden birisidir
Bazen sitede üyelerden "neden yalnızım, neden sevgilim yok, 25 yaşına kadar sevgili yapmayan kişi hakkında ne düşünüyorsunuz" gibi sorular gürüyorum. Günümüzde sevgili yapmak bir ihtiyaç mış gibi algılanıyor gibime geldi. Hadi iyi anlaşabildiğin bir arkadaş buldun diyelim, bu süreçte amaç nedir? Gerçekten evlenmek için mi tanımak ve tanınmak istiyor yoksa sadece gezip eğlenmek için mi?
Doğru olan bana göre aileler kontrolünde kısa sürede tanışıp evlenemek... Burda sorun yok. Ama sadece gezip eğlenmek için zaman geçirmek ilerde pişman olunacak durumlara gidebilir. Sonra da ayrılık gürünür ve bu düngü sürekli devam eder. Bir de çoğu kişi ayrıldığı kişiyi çabuk unutmak için hemen başka birini bulma çabasına girer. Tabu bu da kısa süreli bir arkadaşlık olur. Çünkü düşünülerek alınmış bir karar değildir.
Sevgili yapmak ne kadar doğru bilemem ama herkesin bu konuda farklı düşünceleri mutlaka vardır. Bana göre evlenme niyetinde olan kişi tanımak istediği kişiyi kısa zamanda tanıyıp büyükleri devreye koymak en sağlıklısı... Seven ve sevilen için sevgililik dünem işte o zaman başlar ve ömür boyu devam eder.
bunlar yapılan en büyük yanlışlar. Daha geçmişi unutmadan yeni bir ilişkiye başlamak, dünya evine girmek her iki tarafa da zarar verir. Üstelik evliyse artık eski sevgilisini tamamen silmelidir. Eski sevgiliyle buluşmak şu an ki olan ilişkiyi sarsar ve güven problemleri başlar. Kısacası iki tarafta manevi olarak büyük zarara uğrar.
İkisi de. Geçmişteki sevgilisini unutamıyor ona dönüyor mesela çoğunluk geçmişteki sevgili sorunu olduğu için sevgili yapmak ne kadar doğru acaba dedim... sonuçta geleceği riske atabiliyor..
Bana göre evlilik aşamasının geldiği düşünüldüğünde bizim uygun gördüğümüz kişi varsa onunla evlenilmeli yani illa ailenin seçtiği olsun demiyorum ayrıca onu da tanıma süreci vardır. Demek istediğim evlenilmeyecekse boşuna sevgili yapıp da gelecek riske atılmasın.:)
Peki o zaman şöyle söyleyeyim. Diyelimki evlilik aşamasının geldiği düşünülmeye başlandı ve uygun görülen biriyle de görüşülmeye başlandı (tabiki niyet evlilik). Birbirini tanıma sürecinin adı sevgilik olmalı. Çünkü bu bir iş görüşmesi değil evlenmeyi düşündüğümüz kişiyi tanımak amaçlı paylaşımlar yaşanılması gerekiyo. Burdaki kastım tamamen duygular ve hisler. Bi kaç günün yeterli olduğunu da düşünmüyorum ben kendi adıma o yüzden bu bir süreç gerektirir. Bu sürece ister isim koyulsun sevgililik diye ister sadece tanışma aşaması densin sonuç olarak duygular ve hisler devreye giriyo ve aslında kişi bu anlamda biriyle görüşmüş oluyo. Yani bana göre sevgili oluyo. Ve aslında evlenilecek kişi olup olmadığını bu aşamada öğreniyoruz. Ama sürecin sonunda evkenilecek kişi olmadığına kanaat getirdik. Ve bitti. Bunu evlilik amaçlı bi kaç kişiyle yaşadığımızı var sayarsak aslında bizde sevgili yapmış oluyoruz sizin tabirinizle. Amaç belki sevgili yapmak değil burda ama sonuç olarak olmama ihtimalini de başından itibaren biliyo olmamızdan kaynaklı hayatımıza bu şekilde bi kaç kişiyi dahil etmiş oluyoruz evlilikle sonuçlanana kadar.. Peki bu durum neden gelecek riske atılıyo olarak değerlendiriliyo olsun ki.
Günümüzde sevgililik farklı degerlendiriliyo. Sanki sevgili olunca özel şeylerde yaşanması gerekiyo gibi. Sanırım sizin sormak istediğiniz asıl bu... Hayır sevgilik bu değil benim baktığım açıdan. Evlenmeyi düşündüğümüz kişiyle de sevgili olabiliriz kendi hassasiyetlerimizle, inançlarımızla, sevgililige bakış açımızla : ))
İsterseniz 10 kişiyi de tanırsınız ama 10 kişiyle yakınlık kurulursa bu pek iyi sonuçlar doğurmaz. Siz unutsanız bile karşıdaki belki unutamaz ve ilerde hayatınıza dahil olmak isteyebilir. Zaten kişinin niyeti yakınlık kurmaksa onunla evlenilmez, niyeti farklıdır. Bunun dışında bir sınırlama getirdiğim yok. Evlilik aşamasını da şunun için söylüyorum; biz aynı kalmıyoruz, gelişenler mutlaka oluyordur ve ben isterim ki gelişimimin en üst aşamasında bana uyacak biri hayat arkadaşım olsun bunun gibi...
Bu insanların yaşam stillerinde sadakat yok. Geçmişini silemeden bir başka insanın hayatına girmenin tezahürü bu. Madem sevgilin çok iyiydi neden evlenmedin, kötü ise neden onunla devam ettin sorularının cevabı yok.
Öncelikle toplumun sevgili tanımını doğru yapması gerekir. Sevgililik tanıma sürecinden çok gezip eglenmek ve gayrimeşru ilişkileri yaşamak olarak algılanıyor. Bu durum düzeltilmeli.
Peki ilk sevgiliyle evlenen yüzde kaçtır? Veya her hafta biriyle olanın niyeti gerçekten evlilik mi? Biliyoruz ki evlilik için belli bir olgunluğa erişmek gerekir, evlilik düşünülüyorsa bir değil iki üç kişiyi düşünmek gerekir henüz lise çağında bir öğrenci bunu ve kadar düşünebilir veya niyeti ne kadar samimi olabilir? Eğer birinden ayrılıp bir süre sonra yeniden biriyle olunabiliyorsa anlıyoruz dünyada 1 tane Ahmet yok yani acele etmenin manası yok, lise çağındaki Ahmet ile 25 yaşındaki Ahmet hep aynı mı kalıyor? O zaman hayatında biri olsa belki de Ahmet çok daha gelişmiş ve daha iyi bir eş hak ediyordur o kişiyle uyuşmayınca bağ zaten kopar. İşte bu yüzden hayatımızda her şeyin bir zamanı varsa ona göre yaşamalıyız diye düşünüyorum sadece eğlenmek için var olmadık neticede:) Hadi hayatına birini aldı diyelim bunun da ölçütleri vardır, bu ölçütlere uyulmadığı için pişmanlık daha da artacaktır yani bu süreç niyet evlilikse sadece tanıma süreci olabilir ama şimdi ten uyumu diye bir şey çıkardılar:) herkes birbirine dokunacaksa eş olmanın ne özelliği kalacak o zaman? Sorular çok... Hayır bildiğimizde şer, şer bildiğimizde hayır olabilir. Biz bilemeyiz. Nasibimizde varsa buna hiçbir şey engel olamaz. Sevgili olup tanırız diye düşünüyoruz ama kim kime %100 dürüst? Dürüst olunsa biter mi? Karakter ancak evlendikten sonra öğrenilebilir yani flört yoluyla tanımak boşuna.. Olan kişilere oluyor. Siz evleneceğiniz insanın nasıl olmasını istiyorsanız kendinizi de ona göre yetiştirmeye çalışın, çabalarınızda samimi olun Allah hayırlısını nasip edecektir.:)
Yaşayan doğru insanı bulabiliyor mu? İşte diyorum ya 1 tane Ahmet yok zamanı gelince yine tanışma süreci oluyor, siz doğru bir insan olmaya çalıştıkça doğru ortamlarda bulunma ve doğru insan ile karşılaşma ihtimaliniz daha yüksektir. Dediğim gibi biraz da nasip işi o yüzden önce kendimiz doğru insan olmalıyız, vurucu kriterlerle o insanı belirleyebiliriz. Kimse evlilik kusursuz geçer demiyor zaten önemli olan sabredebleceğimiz özelliklerde olmasıdır.