Cafede gördüğüm çocuğu unutamıyorum. Kendimi aptal gibi hissediyorum. Sizce bu salaklık mı?

3 gündür sırf onu görebilme bahanesiyle aynı cafeye gittim üst üste ama 3 gündür de göremedim kendisini. Onu o kadar kafaya niye taktım niye o kadar düşündüm hiç anlamadım. Kuzenimle gittik 2 kere cafeye, istersem bi numarasını instasini aliyim ben diğer garsonlardan bulurum dedi yok yanlış anlaşılır dedim yoksa kuzenim birşeyler yapacaktı. Hayır anlamıyorum, tipi hiç dikkatimi çekmedi ama konuşması, samimiyeti gülüşü konuşması benim hoşuma gitti niyeyse kanım ısındı sanki. Tek o gece gördüm ama eve giderken kalkarken hep arkama baka baka gittim eve. Kuzenim üzülme umudunu keşke belki yine karşılaşırsınız diyo ama ümidim cidden kesildi. Kendimi salak gibi gibi hissediyorum. Sizce benim bu durumum aptallık mı? Cafede gördüğüm, belkide birdaha asla gormicem bir çocuğu unutamıyorum...
Cafede gördüğüm çocuğu unutamıyorum. Kendimi aptal gibi hissediyorum. Sizce bu salaklık mı?
Cevapla