Eşimin benden yaprak sarması istemesi kişilik haklarıma saldırı değil mi?

Canım isterse öğrendiğim yemeklerden (spagetti, yaş pasta vs.) yaparım, beraberce yeriz; ancak, eşimin kalkıp da benden spesifik bir yemek istemesini kişilik haklarıma bir saldırı olarak görüyorum.
Bakın "yemek pişirmek gibi bir mecburiyetim yok" demiyorum, tabii ki yok çünkü.
Mesele, adamın benden böyle bir beklentisinin olabilmesi.
Eğer eşinden yaprak sarması isteyen kişi bir kadın olsaydı, bu kez bu case'i karikatürize edip ucuz esprilerinize malzeme etmeyecekmiş gibi davranmayın allah aşkına.
En medeni olanınızın aklında bile "yemekleri kadın pişirir" gibi bir algı var ve ben bundan tiksiniyorum işte.

Ben "günün birinde eşime yemek pişirir de onun gönlünü hoş ederim" diye okumadım onca yıl.
İkimiz de okuduk, ikimiz de çalışıyoruz ve canımız bir şey yemek isterse gider satın alır ya da sipariş ederiz.
Kaliteli vakit geçirmek amacıyla birlikte mutfağa girip bir şeyler pişirmek de mümkün tabii ama benden yemek pişirmem bekleniyorsa kusura bakmayın ama ben orada yokum. benim işim bu değil.
"Ne var canım bunda, abartma" demeyin, cinsiyet ayrımcılığı hep böyle masum gözüken detaylarla başlar, pekişir ve gelişir.