Arada kaldım arkadaşlar size bi kaç sorum var?

4 yıllık bir ilişkim var. Kendisiyle üniversiteye başladığımız sene instagram aracılığıyla tanıştık. Çok güzel bi kız. 1 haftada sevgili olduk. Diyeceksiniz hızlı değil mi? Evet. Biraz öyle. Neyse gayet güzel gidiyordu. Hayatımın aşkını bulduğumu düşünüyordum. Evlenme hayalleri vs. Kuruyordum. Çıkmaya başladıktan 5 6 ay sonra artık kendimizi sırlarımızı ailevi durumlarımızı daha fazla açıyorduk. Kendisi annesi babası ayrı ve babannesinin evinde büyümüş Üniversitlerimiz ayrı şehirlerdeydi ama yakındık. Ben 2 3 hafyaya bir onu görmeye geliyordum.
Derken 2 yıl oldu falan kız arkadaşım bi tuhaflaştı. Ara sıra gelip gitmelerimde ailemin evine geç gitmemi isterdi. Erken gittiğim durumlarda olay çıkarmaya başladı. Hatta bir yaz tatillerinde memlekette çalışacağım yerde kızlar var diye işten çıkmamı istedi. Bunun yüzünden kavga ettik. Ama ben tabi salak gibi bunlara dayanamayarak işten ayrılmıştım. Bir başka zaman, üniversiteden bir arkadaşım geldiğinde kendisiyle ilgilenmediğimi öne sürüp. misafirimin önünde beni mahçup ettiği de oldu. Bu olaylar belirli önemli durumlarda yaşandı. Böyle böyle derken 3. Yıla girdiğimizde kpssye hazırlandık ama atanamadık. Buna rağmen son 1 yılda tutturdu evlenmeyeceksen söyle yolumuza bakalım demeye. Resmen 1 yıldır her gün evlilik muhabbetini açıyor. Evinde problemler varmış ve gitmek istiyormuş. Evlenmek istiyormuş. Tek çözüm evlilikmiş. Diyorum ki işimiz gücümüz olsun. Ondan sonra yolumuza bakarız. Ama dinlemiyor ve her gün aynı gündem açılıyor. Midem bulanmaya başladı artık. O ne derse yapıyorum. Nereye isterse götürüyorum. Işim gücüm yok, anamdan babamdan para alıyorum bi daha sınava hazırlanıyorum ve tüm bunlara rağmen bana eziyet ediyor.

Sınava odaklanmışken modumu düşürüyor. Ailemle tanıştırdım hareketleri onlara normal gelmedi. 1 2 arkadaşımla tanıştırdım onlara da normal gelmedi açıkçası. Bir bakıyosun musmutlu sevgi dolu bi bakıyosun felaket agresif. Brn ise onun tam tersi daha sakinim. Tartışma anında ben daha sakin iken benim damarıma basıyor. Şahsıma aileme laf ediyor. En son ben patlayınca da sen şöylesin böylesin diyor. Ha iyi yönleri. yok mu var tutumlu güzel sevecen hırslı ama şu huyları bütün iyi yönlerini gölgeliyor. Alacağım kararlara karışıyor

Ayrıca bu 4 sene içindeki ciddi olayları unutamıyorum. Gözümün önüne geliyor ve sinirleniyorum. Kendimi kontrol edemiyorum. Duygu düşüncelerim karmakarışık. Onla olursam geleceğimde net göremiyorum. Iyi mi olur kötü mü öngöremiyorum. Ilk zamanki gibi hissedemiyorum. Ben de artık en son çareyi burda buldum. Sorularım şöyle:

Arkadaşlar bu kız beni kaçış aracı olarak mı kullanıyor? Ailemi arkadaşlarımı dinlemeli miyim? Yoksa yola devam mı etmeliyim? Ben gerçekten aşık mı olmuşum yoksa bu kızı heves için mi istemişim? Bütün bunları ben mi abartıyorum? Karar veremedim bi türlü...
Şimdiden görüşleriniz için teşekkür ederim.