Yalvaririm , cok acı çekiyorum anlatacaklarim icin akil verir misin😓😢?

Pesimden 1,5 yıl koşan bi çocuk vardı. Ona utancımdan fazla yüz vermezdim. Gel gör ki sonra cesaretimi toplayıp ona ilgili davrandım. Yazmıyorsun dedi, yazdım. Artık o yazmayı kesti. ama ben yazmaya hâlâ devam ettim.
Lise son sınıftık. herkes bizden büyük meslekler bekliyordu, başarılıydık yani.😥Birkac kez yazdi ve bir daha da yazmadı. Ayda bir kez ben yazmaya başladım, çünkü ona aşıktım o da bana beni sevdiğini söylemişti ki zaten pesimde olan oydu. Zamanla ona yazınca konu bile açmıyordu konuşmak için. sadece cevap veriyordu. Sinav bitti hâlâ yazmıyor, benden başarısızdı. Ama duyduklarıma göre benden çok fazla iyi yapmış. Sorun iyi yapması değil, yok olurken bana hiçbir ac iklama yapmadan öylece bırakması 😥1 yılımı, sınavımı mahvettim. hayatımı bir erkek için onun belki bugun yazar diyerekten heba ettim. Ders çalışırken bile aklımdaydı... Evet, suçlu benm belki de. Sinavi da kaybettim, sevdiğimi de... Yeniden sinava hazırlanıp onsuz nasıl bi sayfa açacağım, ki o üniversiteye gidecekken. Gunlerdir IZDIRAP ÇEKİYORUM 😢
Bi kiza neden umut verip "seni gerçekten seviyorum.","yeni bi başlangıç " falan deyip giderler? Madem sevmiyorlar niçin 1,5 yıl koşup ortalıktan kaybolurlar?😓bana detaylı bir yorum yapar mısınız? belki kendime gelirim. Canım çok yanıyor 😓