Kızlar, Eşim ve ailem?

Merhaba arkadaşlar. 2 yıllık evliyim, severek evlendik. İkimiz de üniversite mezunuyuz. İsimizde gücümüzdeyiz. Eşim bana karşı saygılı, anlayışlı, olgun bir insandır. Ama aileme karşı çok mesafeli. Mesafesi aileme bazen aşırıya kaçıyor. Kendi ailesine de yapısı itibariyle resmî. O yüzden benim aileme karşı da resmî ve örn bir fikir beyan ettiklerinde veya evlerine çağırdıklarında emri vaki olarak algılıyor hemen atarlanıyor ve bana ailene bunlardan rahatsız olduğumu dile getir diyor. Kendi ailesi bir şey düşündüğümüzde çok ilgilnen bir aile değil. Ama benim ailem ince detayları sorduklarında veya ilgilendiklerinde farklı algılıyor ve bu beni yoruyor. Ben ailemle çok yakınım evlenmeden önce de öyleydik. Bir şey söyleyince iyiliğimizi istedikleri içindir. Şimdi ise önceliğim değişti elbette ama yine de 2 günde bir annemle konuşsam ya da dışarıda buluşsam mutlaka bir şeyler söylüyor. Ailem resmî insanlar değiller karadeniz insanları. Bir şey söyleseler veya bir büyük olarak fikirlerini söyleseler emir gibi ya da kendileri bizim adımıza karar alıyorlar gibi hissediyor. Ve böyle düşünmesi beni üzüyor. Çünkü tam olarak öyle değil. Hem eşime hem aileme karşı soğuyorum bazen. Arada kalıyorum. Bana göre iki tarafın da haklı/ haksız yönleri var, birbirlerini anlama noktasında. Eşimle birkaç kez konuştuk. Benim yapım bu diyor. Eşim değişmeyecek.. Hatta saygısızlık bile yapabiliyor benim hatırımı hiçe sayıp. Bir keresinde annemin bir cümlesinin ardından sessizce emredersin dedi ben duydum ve bence de annem duydu. Kırıcı oldu.. Ben de kendi ailesine karşı çok yakın değilim bu sebeplerden ötürü zaten ama bu durumdan muzdarip de değil. İkimizin ailesinden çoook uzaklarda yaşasak hoşuna gider hatta. Ama ben ailelerimizle görüşelim planlar yapalım isterim... Boşanmayı bile düşünüyorum bazen.. çocuğum yok. Ailem benim için çok kıymetli çünkü. Ne yapmalıyım nasıl davranmalıyım sizce?