Gerçekten anlayışsiz mıyım?

Benim yaklaşık 2 yıldır konuştuğum birisi var. Sanal ortamda konuştuğum tek kişi. Ilk defa birisiyle bu şekilde konuştum ve güven de hissettim açıkçası. Ben 22 yaşındayim, kendisi 29 yaşında zabıta. Gerçek hayatta tanımıyorum kendisini henüz tanışmadık. Çalıştığı için yoğun oluyor gün içerisinde. O yüzden üstüne gitmiyorum. Zaten günde iki üç defa yazıyoruz ama mesela aradan 4 5 saat geçiyor yalnızca çiçeğim yazıyor veya adımı yazıyor. Özel hayatımiza dair çok fazla şey konuşmuyoruz. Daha doğrusu sormaya çekiniyorum çünkü o tür konuşmalar beni sarmıyor diyor. Ne yapıyorsun dediğimde rutin işler yazıyor yalnızca mesela. Çok detay vermiyor. Bu yüzden sohbet de açmaya çekiniyorum. Bu sıralar canı sıkkınmış biraz. Sonra konuşuruz dedi ama üzerinden bir hafta geçti. Ben de haliyle merak ediyorum nasıl olduğunu. Günde bir kez yazmaya başladı ama arkadaşlarıyla da buluşuyor. Yalnızca bana zamanı yokmuş gibi sanki. Beni de üzüyor bu durum. Bugün konuşmak istemediğimi yazdım kendisine. Birkaç kez daha bu muhabbet geçmişti aramızda. Ben konuşmak istemediğimi yazdım bu tavırlarından dolayı. Sonra o yazınca konuşmuştuk. Bugün de söyleyince insanın üstüne çok geliyorsun. Çok sabırsız ve anlayışsızsın. Nasıl istersen öyle olsun dedi. Anlayışsiz mıyım gerçekten? Böyle söyleyince de çok üzüldüm gerçekten. Çünkü zaten arada mesafe var. Ondan yalnızca gün içersinde bana yazmasını, zaman ayırmasın, yaşantısını benimle paylaşmasını istedim. Fazla bir şey istememiştim. Çok mu üzerine geldim acaba. Ben yoğun olduğum zamanlarda birkaç dakikamı ayırıp yazıyorum kendisine özlemiştir diye. Konuşmak mı istemiyordu benimle acaba. O şekilde yazmakla hata mı ettim?