Çok mu anlayışsızım?

Haklisin ama onu fazlaca üzüyorlar geçmişte hep yaraları ailesi yüzünden onlari hiç sevmiyor hatta bana hep benim ailem sensin falan der senden başka kimsem yok der beni bırakma bırakırsan savrulurum der ama o insanların onu daha fazla üzmesini istemiyorum izin de vermiycem annesi ilk zamanlar beni istememişti ama şimdi bir şey demiyor bir kaç kez konuşma firsatim oldu ama soğuk gıcık bir kadın ama o benim için ailesini karşısına aldı

Yani her zaman yıkıcı değil yapıcı olmak lazım bana kalırsa. Ekonomik bağımsızlık kazanıldıktan veya birey olarak aile evinden ayrıldığında zaten müdahale etki alanları azalacak. Bazen ebeveynlere de ebeveynlik yapmamız gerekebilir ailesi onun kıymetini bilmemişse de bunu yapıcı bir şekilde öğretebiliriz bazen. Eğer ailesini silmemiş ve tamamen silmesini gerektirecek major olaylar yoksa bence aile faktörünün eksik olması hayatta hep bi boşluk eksik hissini de beraberinde getirir. Sen olmazsan savrulurum çok güçlü bir söz bu sevinçle birlikte külfette getiriyor her zaman yanında olacağımıza dair söz veremeyiz kimseye uzun vadede iyi olmasını istiyorsam değer verdiğim birinin aradaki buzları iyi davranışlarımla eritmeye çalışırdım çünkü bu olgunluğu herkes yapamıyor. Tabi olaylar öznel farklı da şekillenmiş olabilir umarım uzun vadede mutlu huzurlu olursunuz ikinizde