Sevgilime bağırdım, çok pişmanım, ne yapmalıyım?

geçen gün sevgilimle bir şeyler izlerken onun bana söylenmesinden çekinip (genelde uzun kaldığımdan dolayı) söylemeden, o izlesin rahat olsun diye lavaboya gittim ve ben yokken fark etti. bana çok kızdı, haklıydı çünkü söylemeliydim, o sırada birlikte izliyorduk ve söylemeliydim bu konuda kesinlikle haklıydı, yalnız kaldığını söyledi o an ve filme ben varmışım gibi yorum yaptığını söyledi ama benim orada olmadığımı anlayınca kendini değersiz ve dikkate alınmamış hissettiğini söyledi
tartışmanın ilerleyen dakikalarında "bir süre konuşmayalım" dedi, daha önceden de ufak şeylere bile böyle dediği için bir an çok üzüldüm ve biraz sinirlendim ve "oyuncak ettin ama sen de bu cümleyi" diye sesimi yükselttim (en azından o yükselttiğimi söyledi, bağırdığımı söyledi) aynı zamanda sinirlerim bozulduğu için biraz gülmüştüm, normalde kişiliğimde olan bir şey, sinirlerim hafif bozulduğunda genelde gülüyorum bir şey söylemeden önce, onu böyle yaptığım için ciddiye almadığımı düşündüğünü söyledi, "biri ciddi bir şey anlatırken gülmek ciddiye almamak değil midir?" dedi, haklı olmalı bu konuda da
ona bağırmamalıydım, çok pişman hissediyorum, onu gerçekten çok seviyorum hiçbir şekilde üzmeye niyetlenmedim onu hayatım boyunca, gönlünü almaya çalışıyorum
ama bir yandan da söylediği şey beni biraz şüpheye düşürdü "bu ilk olabilir ama son olmayacak gibi gözüküyor, ileride de bağıracaksın bana" dedi ve bu beni çok düşündürdü, acaba ileride ona bağıran biri haline gelecek miyim diye hep sordum kendime
ondan gerçekten ayrı kalmak istemiyorum, onu çok seviyorum ve gönlünü almak istiyorum fakat ileride eğer onu mutsuz edeceksem şu anki durumda ne yapmalıyım bilmiyorum