3 yıllık sevgilim beni terk edip aldattı, sizce geri döner mi veya pişman olur mu?

3 yıllık çok güzel bir ilişkim vardı. Ruh ikizimi, en iyi arkadaşımı bulmuş gibiydim. Fakat 2 yılın ardından, ilgisiz olduğumu düşündüğünden ve sevgimi yeterince gösteremediğimden, beni aldattı. Bunun üzerine kendimi suçlu hissedip, onu affetim ve ilişkimize bir şans daha verdim. Fakat bu defa çocuk eski ben, ben ise, eski o olmuştu. Yani roller değişmişti. Bu arada çocukta artık bipolarlik söz konusu olmaya başlamıştı. Sana deli gibi aşık davranan çocuk, ertesi sabah buz gibi yanına gelebiliyordu. Her neyse ramazanlığa kadar her şey yinede iyi gidiyordu. Her gün benimle vakit geçiriyor, mutlu gözüküyordu. Sevgisini hep belli ediyor, bana çok aşıkmış gibi davranıyordu. Eskiden yaptığı hatadan pişmanlık duyuyordu. Fakat ramazanlıktan sonra durduk yere ilgisizlik başlamıştı ve bu nedenle ben onu biraz fazla sık boğaz etmeye başlamıştım. Beni yinede gelip görüyor, aşık gibi bakıyor, seviyordu. Fakat birden azalan ilgisizliği üzerine içimi boşaltma gereği duyup. Çoçuğa hissettiklerimi söyledim. Daha 2 dakika önce bana aşkım, bitanem diyen çocuk, ben içimi döktükten sonra farklı biri olmuştu sanki. Bana beni artık sevmediğini hatta bir yıldır sevmediği halde sırf beni mutlu hissetirmek için beraber olduğunu söyledi. İnanamadım. Şoktaydım. Yüzüme söylemesini istedim ve yanıma çağırdım. Daha dün bana sarılıp aşık gibi bakan çocuk, bugün 1 metre mesafe alıp, gözlerime bile bakmadan, beni istemediğini, onun ilk aşkı olduğumu, beni çok özleyeceğini ve unutamayacağını fakat artık sevmediğini dile getirdi. Bunlara inanamayıp, çocuğun önünde kendimi küçük düşürdüm. Ona yalvardım. Beni sevmediğini, ilişkimizi bitiremezsin demeye başladım. Ardından eve gittik. Ertesi sabah yüzsüz gibi yanına gittim. Tekrar geldi ve aynı sözleri söyledi. Bu defa, tamam, bende istemiyorum, bitsin dedim. Bana bakıp ağlamaya başladı. Bende onla beraber ağlamaya başladım. Hıçkıra hıçkıra ağladık. Onu neden sevmediğimi, onda ne bulduğumu sorgulamaya başladı. Beni eskiden aldattığını, ve canını o kadar yakmama rağmen neden hala onunla kaldığımı sorguladı. Çok ağladık. Arabadan indik. Son kez sarılabilir miyim diye sordum. Bana bir kaç dakika önce seni sevmiyorum artık diyen çocuk, ağlıyarak, bana sım sıkı sarıldı. Bırakamadı. Ardından başka yönlere doğru yürüyüp ayrıldık. Peşimden ağlayarak geldi ve yanımda yürümeye başladı. Artık ikimizde bitkin ve yorgun haldeydik. Kendini iyi hissetmiyordu ve durduk yere önümde sırt üstü yere düştü. Yaşadığım şoklardan artık ne olduğuna inanamıyordum. Ağlayarak çocuğu ayağa kaldırdım. Bu kez astım krizi tuttu. Arabaya tekrar taşıdım ve dinlenmesini sağladım. Kendimi artık sağlıklı hissetmiyordum. Olanlara inanamıyordum. Hıçkırarak tekrar ağlamaya başladım. O sırada gözlerini açıp bana “ne oldu bana?” “Sen neden aglıyorsun?” Diye sordu. Şok oldum. Yere düştüğünü hatırlamıyordu bile. Her neyse daha sonra arka koltukta bulduk kendimizi. Artık bitkin bir halde sessizliğe bürünmüştük. Kolunu arkama atıp, başımı göğsünde koydu.