Bu konuda benim fikrim kalana her zaman daha zordur , çünkü seven insan konu ne olursa olsun hiç bir zaman gitmez bence. Üstesinden gelemediğin şeyleri gitmekle çözemezsin , sevdiğin insanın yanında kalarak onunla beraber üstesinden gelirsin. Sizce giden mi haklıdır? Yoksa kalan mı haklıdır?
detaya tamamen katılıyorum gitmek isteyen gerçekten kalmak isteseydi gerçekten sevmiş olsaydı zaten gitmezdi olan her zaman kalana oluyor kalanda gitmesini bilirdi ama Sevgi bazen bir şeyleri susturuyor ister istemez durduruyor kendini. sonra bir bakıyorsun ki senin kaybetmekten korktuğun kişi çoktan seni gözden çıkarmış ve yola koyulmuş o gibi insanlara sadece güle güle diyeceksin ardına düşmeyeceksin Çünkü ardına düştükçe daha da vazgeçilmez olduklarını düşünüyorlar gittiklerinden zerre pişmanlık duymuyorlar bu veya bu gibi durumlarda dediğim gibi gidenin arkasından el sallayacaksın önüne bakacaksın kimse vazgeçilmez değildir bittiği an biter.
Kalman, sevdiğin anlamına geliyor gibi dursa da aslında partnerinin uyum yüzdesi değiştirecektir her şeyi. Gitmek de sevmediğin anlamına gelmez her zaman. Hatta bazen çok sevdiğin için gidersin. Çok seviyorsun ama anlaşamıyorsun artık partnerine ya da kendine zarar vermekten korkuyorsun bu yüzden gidersin. Kalmanı gerektirecek şey de önemli. Sadece sevgi değil. Onu sevmeni gerektiren her neyse o şey anlamını yitirmişse yine gidersin. Maalesef insanların çoğu ilişkilerinde adil değil. Ve çoğunlukla ilk sözlerinden ve ilk amaçlarından sapıyorlar..
Gitmek karşındaki insanı paramparça etmeyi göze almaktir. Kalmaksa her an terkedilmeyi göze almak ve paramparça edilmeye her an hazırlıklı olmaktır gerçekten seviyorsan paramparça olmayı paramparça etmeye tercih edersin