Ona dair sürekli karşıma işaretler çıkıyor ve unutmamam için dünya sanki bir araya gelmiş. Unutmam için ne yapabilirim?

Kaçtığın şey de bulursun kendini. Uzaklaşmaya, yeni yaşam kurmaya, o hiç olmamış gibi davranmaya çabalarsın, ansızın kalbine bir bıçak gibi saplanan ürpertisi vardır hep hayatında. Sen ondan kaçtıkça o sana gelir. Büyütürsün onu benliğinde, bir tohum aklında filizlenir, uzar uzar ve belki bir ağaç olur.
Hayatımızda kötü şeylerle karşılaştığımızda - kötü insanlar, kötü olaylar - onlardan kaçmaya çalışırız, fakat tebessüm ettiğimiz, güldüğümüz o kişiler ya da olaylarla ilgili şeylere karşı perde çekmeyiz. Ne tuhaftır hayat iyi güne şükür etmeyip kötü günlere küfür ederiz.
Oysa bizi biz yapan şeyler acısıyla tatlısıyla o günler o insanlardır.
Farkına varmayız bugün bunların, böyle bir tasma boğazımızı sıkar çırpınır dururuz duyguların arasında.
Ama yorulur hayat, zaman yorulur, umut yorulur, o vakit kabul eder bilinç olmuş ve olacakları.
Sonra, sonraları yeni şeyler yeni yaklaşımlar yeni insanlar yeni olaylar, güzele denk geldi mi insan. Geçmişin kötülükleri geleceğin iyiliklerine bir bedel olur. Sevinir insan.