Sevdiğime yazdığım mektup. Nasıl sizce?

Vazgeçilmezim'e
Sana anlatamadığım çok şey var. Mesela seni nasıl sevdiğimi anlatamadım, neler hissettiğimi bilmeden gittin. Belki biraz gec kaldım ama, seni nasıl sevdiğimi anlatmak için bu satırları yazmaya karar verdim.
Ben seni, bir annenin çocuğunu sevdiği gibi sevdim. Hani çocuk ne yaparsa yapsın annesi ondan vazgeçmez, her zaman affeder. Ona ulaşamadığında telaşlanır, ortalığı ayağa kaldırır. Öyle sevdim işte ben seni; hiç vazgeçmedim senden, seni beklemekten. Sen, bazı hafta sonları köye giderdin ya, uyuyamazdım o zamanlar aklım sende olduğu için. Bir de motora bineceğin aklıma gelince, " ya başına bir şey gelirse " diye telaşlanır, gelmemesi için dua ederdim. Hafta sonlarının gelmesini hiç istemezdim. Geldiğinde ise pazartesiyi iple çekerdim. Sabahları seni görmek, sesini duymak çok mutlu ederdi beni. Erkenden kalkar, hazırlanırdım. Sırf seni görmek için bahaneler üretir, sınıfına gelirdim. Okulun bitmesini hiç istemezdim. Çünkü seni bir ddaha görmemekten korkardım. İnsanın korktuğu başına gelirmiş derler, geldi... okul bitti, sen mezun olup gittin. Benden büyük olduğun için, senden sonra iki yıl daha çekecektim o okulu. Sen olmayınca hiçbir şeyin anlamı olmadığı gibi, okulun da yoktu. Mutsuzdum, seni özlüyordum. Dersleri de dinlemiyordum. Sadece senin geleceğin günü hayal ediyordum. Sen gelecektin ve benim mutsuzluğum bitecekti. Sonsuza kadar mutlu olacaktım senin yanında. Ama olmadı, sen hiç gelmedin. Ben yine de seni beklemekten vazgeçmedim, vazgeçmeyeceğim de. Çünkü vazgeçersen aşk biter. Ben bu aşkı bitirmeyeceğim. Sen gelmesen de, ben bu aşkla mezara gideceğim.