İnanç.. her ilişkide kişiye olan inancından biraz daha eksiltiyor insan. Sevdiğinde, güzel bir ilişkide olduğunda dünyanın en şanslı kadını/adamı gibi hissederken ayrılırken mutlaka taraflardan biri çirkinleşiyor ve ve bu his yerle bir oluyor.. Kazandırdıklarına değinecek olursak da sevmek sevilmek dünyanın en güzel hisleri kuşkusuz.. Kayıp, kazanç diye düşününce sanki savaştaymışız gibi oluyor. Ama tabiki sevmek ne kadar güzel nir duygu da olsa getirisi olduğu gibi götürüsüde olduğunu düşünüyorum. Sevdiğimiz için bazı seyleri görmezden gelebiliyoruz, asla yapmam dediğimiz şeyleri yapabiliyoruz buda bizi eksiltiyor tabi ki..
0
0 Yorumla
En İyi Cevaplar
Gizli Üye
(36-45)
+1 yıl
Kendimce kazandığım çok şey var. Kayıp konusuna gelirsek... O kadar emeğe rağmen giden insan yüktür, kayıp değildir.
Valla ilk defa sanirim hoslanti gibi bir sey oldu, onu da soyleyemedim icimde tuttum hep yanlis anlar diye falan. 1 senedir yakin arkadas gibi kanka olmustuk. Neyse bende soyleyemedim soyleyemedim, en sonda baskasi kapti o gun bugun gorusmuyoz kendisiyle. Yani demem o ki eger hoslaniyorsam gidip acilacam onu ogrenedim. Bide ilkti ya hani ustelik arkadas olunca yapamadim iste...
Birini sevdim çok sevdim ailemi karşıma aldım nerdeyse onların sevgisinden oluyordum kendime olan saygımı kaybettim benliğimi kaybettim. nemi oldu hiç bir şekilde değmiyormuş.