Erkekler, sizce dogru mu dusunuyorum 😔?

22 yasimdayim. Sessiz, sakin, uysal bir insanim. Babam ben 4 yasimdayken bizi terk etmisti ben annem kardesim cok cektik acligi sefaleti sigintiligi falan... benim hic sevgilim olmadi bu yasima kadar. Birisinden hoslanmistim bu zamanla aska donustu fakat o beni reddetti, teklif edenler oldu ben bazi sebeplerden oturu kabul etmedim - arkadas ortamlari en buyuk etken- ben babasizligi cektigim icin bir erkegi guzel sevebilirim cunku beni reddeden kisiyi 4.5 sene cok sevmistim butun erkekleri hayatimdan cikaracak kadar... arkadas ortamimda aktif degil 5 parmagimi gecmiyor, dostum hic yok. Cevreme bakiyorum da erkeklerin ciktigi kizlar arkadas cevresi bol olan, babasiyla cok iyi anlasan, maddiyat olarak iyi olan, sansli diyebilecegim kizlar bu sahsen gucume gidiyor hani babam sirf beni sevmiyor diye mi erkekler beni sevmiyor boyle dusunur oldum. Cirkinde degilim hani tam tersine cok guzelim herkes beni begeniyor fizigim her seyim guzel ama ask hayatim boyle ve ben cok uzuluyorum ister istemez acaba babamin bana bictigi deger yuzunden mi erkekler benimle sevgili olmak istemiyor diye dusunuyorum. Bir de cok guzel seviyorum saygi, sevgi, sefkat her seyi barindiriyorum. Babasiyla sorun yasayan bir kiz askta hep kaybeden taraf mi oluyor sizce? Eger oyleyse neden?
Erkekler, sizce dogru mu dusunuyorum 😔?
Cevapla