Nisanlanmak uzereyken ayrilma karari aldim, sizce onu yari yoldami birakmis oldum?

ben almanyada yasiyorum. 1 senedir konustugum erkek arkadasimla nisanlanma karari aldik. Nisana 2 ay kala aileler tanistilar gelmeler gitmeler oldu. Nisan öncesi benim icimde hep bir korku vardi ama. Zaten hic bir zaman hazir hissetmiyordum, erkek arkadasim hep bana baski yapiyordu, ailene nezaman anlatcaksin, hadi anlat artik. Ben ona hep hazir olmadigimi söyluyordum. Birgun cesaretimi topladim ve anlattim. Cok saygi duydular farkli sehirlerden gelmemize ragmen. Fakat ne olduysa bundan sonra oldu. Icimi yiyip bitiren, kalbimin hizli carpmasina sebeb olan, kötu negativ duygular beni ele gecirdi. Onunla bir sonum olmucagini, asla mutlu olmucagimiz kararina vardim. Bunda tabiki önceden bastirilmis hareketleri, davranislari, ve bu son 2 aydaki degisen tavirlari etkili oldu. Daha cok birbirimize zit gitmeye basladik. Velhasil onla olamiyacagimi anladim, zaten aceleye gelmisti. Bende nisanlanip ayrilmaktansa, nisanlanmadan ayrilmayi tercih ettim cunku biliyordum sonu yok. ve nihayetinde ayrildik. Beni hic suclamadi, kötude ayrilmadik ama o ayrilmak istemedigini söyledi. Benim sorum burda benim hatam buyukmu? Benim hayatta en korktugum sey vebal/ah almaktir. Onun vebaline girmis oldummu? o da Bende mutlu olalim istiyorum. Elimden bisey gelmedi Keske zamani geriye alip aileler haberi olmadan biseylerin farkina varsaydim. Ama isler bu raddeye gelmeseydi göremicektim belkide. sizce dogrumu yaptim?