Bunaldım yanlızlıktaň artık benim de sevgilim olsuń istiyorum ama olmuyor 23 yaşındayım şu ana kadař hiç sevgilim olmadı n'apcam?

Allah aşkına dalga geçmeyin nolur ve saçma sapan yorum istemiyorum. Her neyse bu arada gerçekten tipsiz diyebileceğiniz bir erkek değilim. Sosyalımdir. Girişken olmama rağmen olmuyor. Bana denk gelen kızlar uçarı oldu beyin yapılarımız uyuşmuyor. Koronadan dolayı da eskisi gibi sosyalleşemiyorum. Benim korkum aslında 1 kere reddedilmek değil 10 kere 20 kere reddedilmekten korkuyorum. Bu arada mesela birinden hoşlansam kızı gözümde çok büyütüyorum ister istemez.
-O beni beğenir mi?
-O benim hakkımda ne düşündü?
-Heyecandan yanlışlıkla bir laf etsem tabi hakaret değil tabi benim hakkımda ne düşünür?
-Rahat davransam mesela benim kusurlarıma rağmen sever mi?
Bir de yanlış anlaşılmaktan korkuyorum sanki sapıklık yapıyormuşum gibi hissediyorum kıza yaklaşırken mesela. Bir de iltifat etmeye çekiniyorum yüz yüze tabii ki de ama whatsappta mesajlaşırken mesela rahatım akıyorum gidiyorum yani. Hep benim karşıma kendini beğenmiş, egolu insanlar çıkıyor. Artık kızlardan korkar oldum. Bazı insanların günahını başka kızlara yüklüyorum. Samimi olduklarınddan emin olamıyorum. Birisiñe aşık olmaktan korkuyorum. Olsam hüsrana uğruyorum artık hüsrana uğramak istemiyorum. Çok deneđim bir türlü olmuyor. Yalnız olmak istemiyorum ben ne günah işledim hep düşünüyorum. Hep kendimde hata aramaktan bıktım.7 milyar insan arasından neden benim başıma geliyor bu tür şeyleŕ herkes kavuşuyor sevdiğine ama ben kavuşamıyor. Evlenen insanları sevgilisi olanları hep kıskanıyorum ben kıskanmak istemiyorumm. Sokakta çift görmekten bıktım. Neden böyle oluyor?
Bunaldım yanlızlıktaň artık benim de sevgilim olsuń istiyorum ama olmuyor 23 yaşındayım şu ana kadař hiç sevgilim olmadı n'apcam?
Cevapla