GEÇMİYOR , UNUTULUR MU NE YAPMALIYIM?

Bir gün Buraya yazacağım hiç aklıma gelmezdi ama içimde bir yerde kendimi o kadar çaresiz hissediyorum ki ve bana iyi geleceğinize inanarak yazıyorum Yaklaşık 3 aydır bir çıkmazdayım.3 yıllık bir ilişkim vardı ilk 4 ayı her şey çok güzeldi çok mutluydum aramızda mesafe vardı 4 ay sonra bu mesafeleri aştık, kız başıma ailemle birlikte onun olduğu şehire taşındım. Direk pat diye ilk günden ailesi ile tanışma durumunda kaldım , ve bu arada 15 yaşındaydım mesafeleri aşma heyecanı falan her şey toz pembeydi, ailesi de ozamanlar çok iyiydi. Ama ailesi biraz sorunluydu. Bir insan ailesinden belli olur derler bana da herkes söylerdi ama umrumda değildi ozamanlar çünkü kötü bir şey görmemiştim daha, aynı şehire taşındıktan yaklaşık 2-3 ay sonra ailesiyle sorunlar yaşandı, evlerinde misafirliğe gitmişken kovulduk annesi tarafından, bana gelin muamelesi yapılıyordu ama çok sevdiğim için ses edemedim. Benim annem ile babam çocukluğumdan beri ayrı, bir gün çocuk bize geldiğinde babası annesiyle kavga etti ve dediği cümle‘’ben annesi babası olan düzgün bir aile kızı istiyorum”bu cümle hiç aklımdan çıkmaz. Bunun üstünde bunu kaldıramayıp biz o şehirden annemle birlikte taşındık aradan 3 ay geçti tabi çok zor geçti, dayanamadım aradım çünkü çok özlemiştim ve barıştık. Onu çağırdım olduğum yere üniversiteni burda oku dedin , babam kızar dedi bana ve 19 yaşındaydı ayrıca babasını hiç sevmez onu hiç dinlemezdi. Her neyse yine ben gittim onun olduğu yere, ilk aylar yine çok güzeldi , ama 2 aydan sonra onlara gittiğimde hep PC başında arkadaşlarıyla olurdu arada 2 dakika odasından çıkar, sanki mahkum görmeye gelmiş gibi sarılır öper geri giderdi, hep farkındaydım ilgisizliğinin değişir diye bekledim değişmedi. Ara sıra onlarda kalmaya başlamıştım ailesi de vardı tabi evinde, ama işte cahillik mi desem ne desem istemsizce aramızda bir şeyler yaşandı ve çok pişman oldum ama o hep boşver dedi. Aradan bu şekilde ilgisiz aylar geçti o bize gelmez ben hep ayağına giderdim ama ona sorsanız hiçbir kusuru yok asla kabul etmedi hatalarını, kendi yaptığı hatalar hep küçük kaldı benimkiler göze battı, ailesi bi kovdu, anneme hakaret etti bana etti ama sonra hiçbir şey yokmuş gibi davrandı. Çocuktan sokak ortasında bir kere şiddette gördüm ama bir şey olduğu için aramızda bırakmaya cesaret edemedim ve çok seviyordum. İlgisizliğinden dolayı ablası ile dışarı çıktığım zamanlar onu aldattım zannetti ve ablasının arkadaşlarıyla ablasının yanında konuşmamı öyle adlandırdı bu olayı hep dile getirdi ben en sonunda dayanamadım 3 ay katlanabildim hakaretlere bacım bile dedi ve ayrıldım en sonunda cesaretimi toplayıp ama yapamıyorum unutamıcakmışım gibi hissediyorum ve ayrıldığımızda bana iftira attı anneme dedi bi de”kızının ilk birlikte olduğu kişi ben değilim” dedi sırf şu kan gelmedi diye , aylarca kafasında kurmuş ben onunla tanıştığımda 15 yaşındaydım :( Canım çok yanıyo, geçicek mi? Lütfen yargılamayın çaresizim�
Güncellemeler
+1 yıl
Gerçekten çaresizim , birinizin bile görüşüne ihtiyacım var , unutamamakta başkası sevememekten ve bir başkasının beni sevmemesinden korkuyorum , nolur detaylı okuyun anlayın , çok pişmanım büyük ders de çıkardım ama korkularım peşimi bırakmıyor. Ve sanki bir gün karşıma çıkıcak zannediyorum , çünkü çok sessiz duruyor. Ayrıldım diye suçluluk hissetmeli miyim? Ve yaptığım o hatadan dolayı ileri de karşıma biri çıkarsa beni yargılar mı? Daha birçok şey var kafamda, yardım edin nasıl geçer?
GEÇMİYOR , UNUTULUR MU NE YAPMALIYIM?
Cevapla