Bazen anlık sinirle kararlar alırız. Aradan zamanın geçmesiyle aldığımız kararı sorgulamaya başlarız. Kızgınlığımız gitmiş yerini pişmanlığa bırakmış olur. Sinirlenayrılık kararı alıp, pişman oldunuz mu?.
Ya bittikten sonra şunu yapsaydım şöyle davransaydım bitmezdi diye bir düşünme evresini herkes yaşar.. bu ilk anda yaşadığın durum çünkü ortada duygular var ve bu duygular kolay kazanılmıyor.. Ancak ilk etaptaki o düşünceler yerini daha detaylı sakin düşünürsen insan aslında hiç önemi olmadığını fark ediyorsun..
İlişkiler de gelgitler olur hep olacak bir aşağı bir yukarı vuracak ibre her zaman stabil olmayacak bunu kabul etmeli ve bilmeli insan.
Bütün gün kavga da etse günün sonunda uykuya dalmadan önce düzeltmeli insan, insan yarına kalkamayacağı ihtimali ile mutlaka yaraları örtmeli kırılanı tamir etmeli. Unutmamalı hiç bir şey sonsuza dek sürmez tek hali ile, ille kırılma ille incinme ille sapmalar olacak bir rüzgar değiliz ki, rüzgar bile asla bitmez ama asla tek çizgide esmez.
Biz yinede rüzgar gibi olmaya çalışalım eselim sonsuzluğa asla durmamakçasına ve her çarptımız duvar, dağ, ağaç, ve tepelerde durmak yerine yön değişelim üstünden aşalım orada birikelim gerekirse ama esmekten vazgeçmeyelim.
Eğer vazgeçersek baharlar asla gelmeyecek neşeli yapraklar esintimizle kıpırdayamayacak ve asla bir yere gidemeceiğiz.
Esin durmayın.
Eğer vazgeçerseniz rüzgar olmaktan vazgeçmiş olacaksınız ve geriye dönmek isteseniz bile diğeri hala rüzgar ve çoktan gitmiş olacak.
Platonigim vardı çünkü sevdiğim imkansız di ama hiç pişman değilim çünkü sevdiğim i daha çok sevdim ve platonik beni, benim onu sevdiğim kişinin ailesi ve çevresi çok bana ters insanlardı. Ailesini de hiç sevmedim.. Ama sevdiğim kişinin ailesi ve kendisi tam hayalim deki gibi.. Ve onu çok seviyorum 🤦♀️