Sevilmemenin verdiği acıyı tattınız mı hiç?

Benim gibi bişey olup çıkıyorsunuz. Fazla özenmeyin. Sitenin Erol Taş'ı gibi hissettim kendimi bugün.

Boğazına kadar düğümleniyor , yüreğine acıyor, göğsün daralıyor, ağırlık çöküyor bedenine.
Zaman içerisinnde yavaş yavaş atlayıtoyrsun ve aşk acısı tecrübe olarak kalıyor ama her seferinde bağlandığın için yine o acıyı yaşıyor, akıllanmıyorsun.

hmm artık sevilmeyi beklemiyorum sevmeyen sevmez aha kapı orda :D muhtaç değilim sevseniz ney sevmeseniy ney :D ben her türlü rahatım :))

Boyle bişey basıma gelmedi. Ama ilk baslarda seviyorum deyipte sonra boyle bişey ortaya çıkarsa. Işıklar soner. Etraf karanlıklasır. Hayat zindan olur yani. ;)

Elbette yaklaşık 7 senedir platonik takılıyorum bir sefer açılamadım...

Hem de öyle bir tattım ki. Artık sevmesem de çoğu gece keşke sevgili olabilseydik diyorum.

Unuturum dedim unuttum dedim ama uykusuz kaldığım geceleri sayamadim.

tatmam mı. karda kısta banklarda yattık konusabilmek için.

Hüzünleniyor insan ve yaşama lanet ediyorsun bazen..

defolsun gitsin ne uzulucem. ben once kendimi severim guvenirim kaprisiyle el sallarim. ibsan once kendini sevmeli

kendimi doğradım ne olucak ve o şekil askğere gittim

her turlusunu. ask aile arkadas. sevgisini gormedim hic

Cok sukur tatmadim