İlişkinin başında hoş karşılanıp zamanla boş görülen bir durum sanırım ama fikri değişmeyenler de vardır. Sevgilinizin sahiplenici tavırları hoşunuza mı gider yoksa rahatsız mı olursunuz?
Her şey dozunda güzeldir. Evet, isterim ki beni sahiplensin, kıskansın. Yeri gelince ben ona nasıl kısıtlama koyuyorsam, o da bana koyabilir. Burada psikopatça bir kısıtlamadan bahsetmiyorum. Mesela “Erkeklerle samimi olma” benim için bu gayet normal bir kısıtlamadır. Sevdiğim adamın, beni sahiplenmesi, koruması, içine saklarcasına güvende hissettirmesi çok önemli. Abilerimden o sahiplenici davranışları bilirim, hele ki sevdiğim adamsa beni daha çok sahiplenecek! 😄
Ayarını kaçırmadigi sürece hoş bir duygu. Sahiplenmenin ne demek olduğunu bilmek önemli , bazıları bunu tamamen komutası noktasına getiriyor. Bence bir ilişkide en büyük sorunlardan biride bu. Ne olursa olsun karşındaki kişinin bir benliği bir iradesi ve bir seçim hakkı olduğunu unutmamak ve ona yaşam alanında özgürlük verebilmeyi bilmek çok önemli bir detay.
Sahiplenilmekten her ne durumda olursa olsun nefret ederim. Ben bir nesne değilim kendi kararlarını verebilecek yetişkin bir bireyim ve kimsenin sahiplenmesine ihtiyacım yok eğer illa birşey sahiplenmek istiyorsa bir sokak kedisini sahiplensinhiç değilse hayvana bir yararı olur
Evet gider. Ben de sevdiğim insanı sahiplenirim ama bunun etkilemek için yapılması itici olabiliyor. Bir dozu var. Ama sahiplenmek erkeğe daha çok yakışıyor.
Merhaba, Dediğin gibi cicim aylarında oldukça hoş karşılanan ancak deyim yerindeyse sonradan "Yobazlık, barzoluk" olarak adlandırılan davranış türüdür. Sahiplenici davranış türü sınırlı ve özgürlüğü kişiyi rahatsız edecek düzeyde yapıldığında ilişkide sorun çıkarabilir fikrimce. Şahsi fikrim ise bunu sevmediğim yönünde. Işıkla kal.
Evet bu hoşuma gider ama hastalık derecesinde değil tadında olunca bundan haz alınır aynı şekilde Özgür alınana müdahale etmeden sahiplenirim sevdiğimi
Sahiplenmek güzel bir yaklaşım, normal şartlarda hoşuma gider. Ancak adına sahiplenmek deyip olay sürekli adıma karar vermeye çalışıp, kısıtlamaya giderse fikrim tam tersine döner.
Sahiplenmek duygusu , bende yanlış bir iradenin ta kendisi.. benimsemek , ve değer vermek varken mutlu oluşlardan mutlu olabilmek... daha doğrucu bir yaklaşım olur..