Hayatımın en zor zamanlarını yaşıyorum bana bir yol gösterin?

2 yıllık bir ilişkim oldu. Saçma sapan kırdık. Olaylar sonucunda son 1 yıl gözümdeki mükemmel insana konduramadım bazı şeyleri. Kırgınlık hiç geçmedi. Kırgın oldukça asabileştim ben de ona kızmaya kavga etmeye başladım. Kendimden illallah ettirdim. O da sinir hastası birine dönüştü. şu an konuşuyoruz. Onu affedemediğim şeyler var ama yine de onunla olmak istiyorum. O da beni sorun olarak görüyor. Karamsar olduğumu durduk yere bile sorunlar bulabildiğimi. Üstüme düşen insan artık sinir hastası olduğunu söylüyor. Bana çok asabileşiyor. Ben 1 yıldır çok kötü haldeyim. Onu affedemedim içimde ama kendime de çok zarar verdim. Hem kendimi hem ilişkiyi mahvetmiş oldum. Şimdi tek kurtuluş ölmek gibi geliyor. Fotoğraflara bakmak acı veriyor. Eski günlere dönemiyle olmak acı veriyor. Çoğu ilki beraber yaşadık ve pandemiye kadar her günümüz beraber geçerdi çok anı var haddinden fazla. Birbirimiz için yapılan fedakarlıklar var. Çok kötü hissediyorum ders çalışamıyorum kpss sınavım var. Kendime bakım yapamıyorum yataktan çakamıyorum. Dert dinleyecek biri ya da beni ölümden kurtaracak hayata bağlayacak bi neden sunacak biri var mı? Hap içip bitirmek istiyorum kendimi.