Hayatımın en zor zamanı?

Öncelikle herkese iyi akşamlar diliyorum arkadaşlar ben herşeye en baştan anlatmak istiyorum ben ilk aşk olduğum kız annemin en yakın arkadaşının kızıydı aynı yastayiz çocukluğumuz beraber geçti ben kendimi bildim bileli hep onu çok seviyordum ama hiç açılmadim korkuyorudum sonradan açılmayı düşündükten sonra sevgilisinin olduğunu öğrendim ve hiç açılmadim sonra sosyal medyadan sevgilim ilk defa oldu ve ben ona çok bağlandım çokta sevdim onun ilen sevgiliyken hiç bir kıza bakmiyordum aldatmadim onu hiç birgün çok fazla olmuştum akşam onun ilen konuşuyordum ona diyordum sahaba kadar ben ölücem hakkını helal et çünkü en güzel zamanlarımi onun ilen geçirdim azda olsa ondan sonra binevil kendimi öldürmek istiyordum acı çekiyordum kimsenin umrunda değildi 4 tane ağrı kesici aynı anda yuttum gittim yattım Sabah 4 gibi kalktım vücudum her yeri ağrıyor ateşim var çok yerimden kibirdayamiyorum zorda olsa gidip annemi uyandırdım uyanıp bana bakmiyordu Can çekisiyordum annemin umrunda değildim kendi başıma hiç bir şey yapacak halde deyildim üstümden tır geçmiş gibiydi sonra ağrılara dayanamayıp ablam gile dedim beni hastaneye götürün kendi başıma da gidemezdim yolda bayılırdım başıma bir şey gelirdi hepsi öğlen gideriz filan diyordu kimse uyanıp goturmuyordu bende oturup ağladım 1 saat filan geçti büyük ablam uyandı dedi hadi gidelim gittim bir inne vurdular kendime geldim eve döndüm hayla her yerim ağrıyor ateşim hayla var yatakta uzanıyorum ve o durumda dedim sevgilime yazayım napıyor diye TLF bir açtım ayrılık mesajı atmış üstüne her yerden engellemiş o an ben öldüm gibi bir şey oldu o hasta halimlen yataklara düştüm 5 günümü yatakta geçirdim hep yatıyordum aglamiyordum içime atmıştım ağır depresyondan sonra toparlandım ve ondan sonra kimseyi gerçekten sevmedim her kızı kullandım aldattım herkese kaba davrandım aile olmak varken gaddar oldum.