Buraya çok uzun bir şey yazıyorum arkadaşlar. Sadece canı sıkılan okusun. 3 yıl sonra ciddi olabilir miydi? Ben ne yapmalıyım?

3 yıl önce birkaç ay konuştuğum biri vardı.
Ondan önce hiç sevgilim olmamıştı. Elbet hoşlandığım insanlar olmuştur ama kimseyi de sevmemiştim. Sanki ilk defa onu sevecek gibiydim. Bilmiyorum.

Aramız çok iyiydi ama bir süre sonra benden uzaklaştı. Doğru düzgün konuşmadı bile benimle. En son hikayesinde bir kız ismi gördüm.
Ben de kendimi ezdirmek istemedim. Her yerden ama her yerden engelledim. ( 2 tane ortak arkadaşımız vardı.)
Bir süre sonra da başka bir sebepten dolayı kapattım hesaplarımı.

Bundan aylar önce fake bir hesaptan hikayelerine baktım.
O da kim olduğumu sordu. Hiç uzatıp gizemli stalker muhabbetine girmedim. Kim olduğumu ve sadece nasıl olduğunu merak ettiğim için hikayelerine baktığımı söyledim.
Konuştuk, konu konuyu açtı.
Hikayesinde gördüğüm kızın sandığım gibi bir şey olmadığını söyledi.
Bana instadan bir sürü mesaj atmış ama ulaşamamış. ( Arkadaşlarımıza da sorabilirdin dediğimde bunu düşündüğünü ama kimseye sormak istemediğini söyledi. )
Suçlu benmişim gibi bana kızdı.

"Ben o esnada zor günler geçiriyordum. Ailemle aram bozuktu. Sana yansıtmak istemediğim için seni bunlardan uzak tutmak istediğim için sana anlatmadım." dedi.

Eğer 3 yıl sonra ne sebepten olursa olsun biz şu an konuşuyorsak bir işarettir bilmem nedir falan dedi.
Ben de kötü günler atlattığımdan bahsettim , numarasını verdi, gel yaralarını ben sarayım sen elimi tut ben eksik ne varsa tamamlayayım dedi. Görüşelim sadece konuşalım dedi. Ya da hiçbir şey istemiyorsan sadece arkadaş olalım (nikah şahidin bile olurum dedi) sen ne istersen o olalım dedi. Böyle söylüyorum diye seni istemediğimi de sanma dedi.

Ama öyle rahat konuştu ki.
Ben de olmayacağını düşündüm.
Bunca şeyden sonra hiçbir şey olmamış gibi davranabileceğimi sanmıyordum. Ki belki de kırgındım ona. Pek niyetli değil gibi davrandım. O da bu konuşmayı 1-2 gün sürdürüp sonra yazmayı kesti.

Ama şimdi aklım hala onda.
Yıllardır da zaten ondaydı. Onsuz ölmüyorum sürünmüyorum ama onu da unutamıyorum. Ve böyle iplemez davranmasına da içten içe kızıyorum. Evet beni sevmek, bana değer vermek zorunda değil biliyorum. Ama onu anlamıyorum. Unutamıyorum.

Sizce ne yapmalıyım?