Asla şans vermem çünkü benim kıymetimi önceden anlayamayan sonradan anlaması hiç bir şeyi etkilemez.. ben bir kez elimi uzatırım ve geri çevirilerse o el bir daha asla uzanmaz. İnsanlar insanların hayatlarına bir kez gelirler bir kez girerler.. ve benim hayatıma girmek istemeyen ve benim kıymetimi değerimi bilmeyen birisi için hayatımda bir daha asla yer olmaz.
Evet verirdim. Yani o ya da bu şekilde anlamış demek ki kıymetimi. Fakat bunun birde başka bir tarafı var. Kıymetimi anlamak için başkaları ile gönlünü eylemişse. Uğramadığı liman. Takılmadığı kaptan kalmamışsa o zaman işin rengi değişir. Kapımı kapatırım. Kesinlikle girmesine izin vermem. Kimse bana o kadar insan tanıdım ama senin kıymetini şimdi anlıyorum diyemez.
Sonradan beni anlayan bir insana ihtiyacım yok, benimle kötü günümde yanımda olmayan iyi gün olunca bize kıymete koyan böyle yaklaşan birisi düşüncelerimi bile rahatsız etmeye yeterli. Olacaksa yerinde olsun her şey, bir insana geç kalmak iyi değil, hele ki manevi olarak bunun bir değeri yok.
Kaybedince hırs yaptığı için ya da boşta kaldığı için kıymet biliyor gibi yapar yoksa adam aynı adam illa bir yerde gerçekler patlak vericektir b*ku altına da bulasan o yine b*k'tr kokusu çıkar illaki
Vermem.. Sonradan kıymetini anlamak diye birşey yok gelen gideni aratır diye bir kavram var. Giden de coktan gitmiştir geri gelmesinin bir değeri yoktur.