4 yıllık evliyiz. Eşim son zamanlarda her yerde beni azarlar ve aşağılar oldu.
Konuştum. Ama değişmiyor maalesef. Özellikle ailesi ve akrabalarının yanında yapıyor.
Öyle yapınca susuyordum. Çünkü biliyorum herkesin yanında kavga edecek. İyi olmayacaktı.
Ama artık aynı ortama girmek istemiyor, girince kaçar olmuştum.
2 gün önce ailesine gittik. Dayısı gelmişti. Dayısı evlilikte kendi hatalarından bahsederken, bir anda konu beni hatalarıma geldi. Diyalog kurmayı bilmiyormuşum. Aslında sevdiğim insanlarda konuşmayı severim. Ama sevmiyorsam, tanımıyorsam fazla konuşmam.
Ve üstelik kendi akrabalarını ne kadar tanıyorum ki.
Konuşunca sözemeyince mesaj attım. Beni azarlamasindan vazgeçmesini söyledim. Ben senin hatalarını söylemiyorsam hatasız olmadığını düşünme. Bende söylemeyi bilirim. Ama ne gerek var. Sen eşim olarak böyle yaparsan çevremizde bana saygı göstermez.
Aynı ortama girmek istemiyorum. Artık susmayacağımı söyledim.
Cevap olarak
Yanlış anlıyorsun beni sürekli derdim seni küçük düşürmek falan değil daha kaliteli bi insan olabilmen aynı şey benim içinde geçerli yazmış.
Dün gece babasına ikinci defa tatlı verdim diye sen iyi birşey yaptığını mı zannediyorsun dedi. Şekeri falan yok babasının. Babası getir kızım ne bağırıyorsun dedi.
Sonra ailesinin balkonun kapısını kapatamadım. İtemedim zor kapanıyor. Kolunu aşağı indirdim öyle ittim. Kapandı. Tabi kapı kilitlenmiş. İçerde kalmış. Açtım kapıyı. Sen salak mısın? Bunu algilayamiyor musun dedi herkesin yanında. Terbiyesizsin. Salak olanda sensin dedim. Konuşmak istemiyorum. Nasıl bir tavır sergilemem gerek sizce artık?
Konuştum. Ama değişmiyor maalesef. Özellikle ailesi ve akrabalarının yanında yapıyor.
Öyle yapınca susuyordum. Çünkü biliyorum herkesin yanında kavga edecek. İyi olmayacaktı.
Ama artık aynı ortama girmek istemiyor, girince kaçar olmuştum.
2 gün önce ailesine gittik. Dayısı gelmişti. Dayısı evlilikte kendi hatalarından bahsederken, bir anda konu beni hatalarıma geldi. Diyalog kurmayı bilmiyormuşum. Aslında sevdiğim insanlarda konuşmayı severim. Ama sevmiyorsam, tanımıyorsam fazla konuşmam.
Ve üstelik kendi akrabalarını ne kadar tanıyorum ki.
Konuşunca sözemeyince mesaj attım. Beni azarlamasindan vazgeçmesini söyledim. Ben senin hatalarını söylemiyorsam hatasız olmadığını düşünme. Bende söylemeyi bilirim. Ama ne gerek var. Sen eşim olarak böyle yaparsan çevremizde bana saygı göstermez.
Aynı ortama girmek istemiyorum. Artık susmayacağımı söyledim.
Cevap olarak
Yanlış anlıyorsun beni sürekli derdim seni küçük düşürmek falan değil daha kaliteli bi insan olabilmen aynı şey benim içinde geçerli yazmış.
Dün gece babasına ikinci defa tatlı verdim diye sen iyi birşey yaptığını mı zannediyorsun dedi. Şekeri falan yok babasının. Babası getir kızım ne bağırıyorsun dedi.
Sonra ailesinin balkonun kapısını kapatamadım. İtemedim zor kapanıyor. Kolunu aşağı indirdim öyle ittim. Kapandı. Tabi kapı kilitlenmiş. İçerde kalmış. Açtım kapıyı. Sen salak mısın? Bunu algilayamiyor musun dedi herkesin yanında. Terbiyesizsin. Salak olanda sensin dedim. Konuşmak istemiyorum. Nasıl bir tavır sergilemem gerek sizce artık?
Aşk İlişkileri
YKS2026
Gündem
Dünya Kupası
Güzellik & Bakım
Alışveriş & Hediyeler
Kızlar Bir Adım Öne
Tatil & Seyahat
Arabalar
Astroloji & Burçlar
Eğitim & Kariyer
Gamer
Moda & Stil
Spor
Evcil Hayvanlar
Müzik & Etkinlik
Kültür & Sanat
Para & Ekonomi
Magazin
Diziler & Filmler
Cilt Bakım
Kişilik & Karakter
Saç Bakım
Çocuk & Ebeveyn
Yeme & İçme
Cinsel Yaşam
İnternet & Teknoloji
Ev & Yaşam
Özel Günler & Hijyen
Aile & Toplum
Diyet & Beslenme
Sağlık
Diğer