Yaşım 30 yaklaşıyor ama hiç sevgilim olmadı. Bunun üstüne bir kaç aydır düşünüyorum bulduğum cevaplar sizce tatmin edici mi?

-Lise son yıllarım üniversite sınavına hazırlanıyor hayatıma bırak birini almayı tek kedinin kafasını dahi oksamıyordum. O kadar duygu ve merhametten uzaktım

- Üniversiteyi kazandım. Ülkenin en iyi okullarından biri. İnsanlar deli gibi sevgili olup gündelik ilişkiler kurarlardı. Ben ise birini sevdim. Ama tecrübesizlik falan derken önce onunla arkadaş oldum. hatta arkadaşlık çok öteye gitti ve artık çok geç gelmeden açıldım. Bu açılma öyle saçma şekilde oldu ki haliyle benden uzaklaştı. Ve hayır cevabını aldım.

-Üniversite çok yoğun ve zordu. Açıkcası ilk sevgililik deneyimim olumsuz geçince artık kafamı kaldırıp tek kadına dahi bakamadım. Belki benden hoşlanan pas veren çıkmıştır bilmiyorum ama görmezden geldiğim kesin. Üniversite yıllarım yaklaşık 5 yıl böyle geçip gitti.

- Sonra iş dünyasına girdim. İş dünyasında bu işler üniversiteye göre daha seviyeli ama bu sefer de ilişkiler baya evliliğe yürüyen, düzenli sevgililik hayatına yürüyen formdaydı. Ben de hiç bi kadını mutlu edemem gibi öz güve kayıpları oluştu. Çünkü neredeyse yaşım 25 ti ve bir kadınla nasıl konuşulacağını dahi bilmiyordum. İş hayatında benden hoşlananlar oldu ama inanın belli bir yaştan sonra insan özgürlüğüne daha düşkün oluyor. Arkadaşlarımın sevgilileri ile yaşadıkları sorunları veya harcadıkları boş vakti görünce hafta sonu evime kapanıp bilgisayar da sevdiğim oyunları oynamak daha cazip gelmeye başladı.

--Yıllar nasıl aktı bilmiyorum. Çok çabuk geçti. Şu an yaşım 28 ve hiç sevgili yapmadan bu yaşa geldim. Üstelik ortamın en hasında 5 yıl geçirdim. Şimdi kendime soruyorum ve verdiğim cevaplar beni tatmin ediyor mu diye. Net cevap bulamıyorum. Belki özgürlüğüme düşkünüm etiketi öz güvensizliğime bir kılıftı bilmiyorum.

Sizinle paylaşmak istedim.

okuduğunuz için teşekürler.