Yaşamayı hak etmeyen insanlar hakkında ne düşünüyorsunuz?

Objektifce yorum rica ediyorum. Ben kimsesi olmayan birisiyim. Ailemden dahil hiç sevgi ve destek görmedim. Sadece yatacak yer verdiler. Durumları çok iyi olduğu halde hayatımda kendi zevkim için Allah şait 1 tl almadım, istesemde vermezdi zaten. Üni zamanındada 5 kıruş destekleri olmadı. Şimdiye kadar en fazla düşene bir tekme attılar. Yeri geldi ilaçlarımı almadılar.. Bu kadar kötü bir ailde büyüdüm..
Üni zamanı çok çalıstım ve çok dolu mezun oldum. Okul sonrası kısa sürede çok iyi kariyer ve maddi gelir eldr ettim. Çok güzel fizik yaptım, iyi giyinirim, kültürlüyüm. Dışardan bakınca bir
başına çok güçlü birisiyim. Ama ben
Hep birisini sevmek ve sevilmek istedim. Okul zamanı dahil bu zamana kadar (28 yaşındayım) hep rededildim. Kimse beğenmedi. Biraz tipsiz birazda ağır başlı olmamdan kaynaklı, birazda şansıszlık sanırım. O kadar çok üzülüyorum ki anlatamam. Hayatımda hiç kimseye sarılmadım, hiç kimse bana bir sey olduğunda merak etmez (arkadaslar hariç, ben duygusal olarak kast ediyorum) artık kabullendim ölene kadar yalnız olacağımı çünkü yaşım 28 ve ortamım belli (asosyal değilim) yeri geldi çok güçlü olan ben gözlerim doldu. Sadece biri olsun istedim, kadına çoğunun baktığı gibi s*x objesi olarak bakmadım. Böyle bakan insan çok biliyorsunuz...
Şimdilerde soruyorum kendime, ben neden yaşıyorsum ki? Sokak hayvanlarından farsız hissediyorum, onlar gibi kimsenin umrunda olmamak. Bende insanım ve benimde kalbim var. Keşke Allah canımı alsada yarına çıkmasam :(
Benim gibi yaşamaya hakkı olmayan biri için ne düşünüyorsunuz?