Koru durumdayım kendimi kötü hissediyorum yoruldum bunların bıktım?

Merhaba, ben 21 yasında bir hanımım hayatımda yapmama gereken bir şeyi yaptım kendim yaptım kendim buldum. Keşke eyapmasaydım keşke bu yanlışı Utanıyorum hemde çok utanıyorum yaşamak artık zor geliyor. Ben 2 sene önce birini sevdim kendimi kaybetcek kadar onunla beraber oldum yapmamalıydım ama yaptım canım çok yandı iş işten geçti ama ben hergun mahvoluyorum hemde hergun yaşamak o kadar zor geliyormu hiç birseyin tadı yok onunla beraber olduktan sonra sürekli eski sevgilisini kıyasladı benle o kadar çok canım yandıki sonra küfretti hakaret etti seni öldürürüm bilmem naparim dedi sürekli her kavgamızda başkası dedi başkasını bulurum seni aldattım biriyle konuşuyorum felan dedi yanlış anlayıp beni aldattı bir uygulamadan başkalarıyla konuşmuş canım yand çok 2 sene oldu dışarı adam akıllı çıkamadım okuldan yurda yurttan okula ihtiyacım bile olsa öyle kolay izin vermiyor o kadar bunaldim yoruldum ki kendimi o kadar değersiz hissediyorum ki kendimden nefret ediyorum kendimden nefret ediyorum kiźsin dışarı çıkamasın tek başına gezemezsin evlenince çalışamazsın ben öğretmen olcam en büyük hayalim evlenince çalışamazsın dedi ailemin düğünlerine özel günlerine bile katılamıyorum dışarı çıkıyorum ne yaptıysam haber veriyorum benden ondan bana yaptığı herşeyin benden istediği herşeyi aynısını yapmasını dışarı çıktığında bana herşeyden haber versin istiyorum ama hiç haber vermesi üstelik bağırdı çağırdı öldürürüm dedi felan işte kendimi esir düşmüş gibi hissediyorum hayatımdaki yaptığım yanlışın beni her gün bir adım daha içine çekmesinden yoruldum bu yaptıklarım çok ağır çok yanlış yaptıklarımın cezası çekiyorum daha çekmeliyim gibi hissediyorum kendimden kaçmak istiyorum kendimden nefret ediyorum çok yoruldum kimseye derdimi diyemedim oturdum odama ağladım annem sordu kızım ne var dedi ama anlatamadım en çokta anneme sarılıp ağlayamamak canımı yakıyor onlara yaptığım şeyleri hak etmediler hak benim gibi bir evladı belkide ayrıl diceksiniz ben anne olmak istiyorum hemde çok kimse beni bu halde eş olarak kabul etmez istemez benim gibi bir kızı sevmez psikolojim herşeyim mahvoldu ben başkasının olamam içim almaz çok bunaldım ne yapcam bilmiyorum kimsenin olmadığı bir yerde olmak istiyorum nerdeyse her gün ağlamaktan yoruldum Allaha dua ederken bil3 ne yüzle istiyorsun diyorum Rabbime karşı çok utanıyorum rabbim bana herşeyi verdi canım yanıyor bana yardım et Allahım dedim Rabbim beni geri çevirmedi Ne yaparsam yapayım bana hep yardım etti utanıyorum çok kendimden yaptıklarımdan çok istedim ane olmayı hemde çok istedim ayrılamıyorum kimse beni kabul etmez bu halimle. Zaten yumurtalıklarımda sorun var çocuğumun olma ihtimali çok düşük Allah bilir ama doktora gittiğimde o söyledi anne olma ihtimalim düşükmüş hemde çok çok kötüyüm ne yapcam bilmiyorum hayatımda yaptığım bir yanlış beni mahvetti gün geçtikçe daha kötü oluyor herşey yaşamak zor geliyor tadı yok birseyimn.😔