Çok kötüyüm bıktım artık tükendim dayanamıyorum ne olacak bu halim?

32 yaşındayım hâlâ işsizim bekarım asosyalim ailemle yaşıyorum kendime ait bir hayatım yok hiç olmadı gençliğim hep eve kapalı işsiz asosyal yalnız mutsuz geçti senelerdir eve kapalı yaşıyorum hiç evden dışarı çıkamıyorum çocukluğumdan belli çekingen utangaç içime kapanık sessiz biriyim hiç sosyal olamadım kendimi hep eve kapattım hiç açılamadım kendimi aşamadım hayata atılamadım dışarıya alışamadım toplumda yer edinemedim 15 18 20 25 30 lu yaşlarım hep böyle işsiz yalnız mutsuz asosyal eve kapalı geçti artık dayanamıyorum çok bunaldım yaşama hevesim kalmadı hayatta istediğim hiçbir şey yaşayamadım herşey içimde kaldı tek başıma hayata tutunacak gücüm yok ailemle yaşıyorum ailemin her gün bana üzülmesi beni kahrediyor her gün acı çekiyorum ağlıyorum ailem her zaman olmayacak ben o zaman ne halde olacağım ben neden yaşamayı beceremedim bu hayatta kimse anlamıyor beni hep dışlandım aşağılandım koskoca gençliğimi hiç evden dışarı çıkmadan eve kapalı yaşayarak geçirdim artık dayanacak gücüm kalmadı kendimi tükenmiş hissediyorum