Sevgi, insan herkesi sevebilir, sevdiği için gözyaşı dökebilir, üzülebilir. Aşk; için dökülen göz yaşı sahte, timsah gözyaşları içindir kaybetmemek içindir. Sizin görüşleriniz neler
biri insanı psikopat yapıyor, diğeri ise huzur veriyor. aşık insan ne mantıktan anlıyor ne mazeretten; aşık olunan kişiyi yanında istiyor sürekli, herşeyi onunla yapmak istiyor, çoğu zaman uğruna arkadaşları feda ediyor, hazzı da hüznü de uçlarda yaşıyor ve tam anlamıyla yaşadığını, mutluysa mutlu, üzgünse üzgün olduğunu hissediyor. seven insan ise daha bir dingin oluyor, daha toleranslı, daha anlayışlı, daha çok empati yapabiliyor bir yerde. aşırı sevinç anları olsa da o genel hal olmuyor; ama bir tatmin duygusu hüküm sürüyor, daha keyif alarak yaşıyorsunuz, daha dirençli oluyorsunuz karşınıza çıkan sorunlara, sizi üzenlere karşı. sevgi beslenilen kişi hala yumuşak karın olma üzelliğini koruyor, ama daha az yıpratıcı bir sahiplenme söz konusu. hangisinin daha iyi olduğu tartışılır elbette, ama sanırsam ki her ikisini de bir tatmak gerekiyor
Bunlar ikisi de birbirini tamamlayan şeylerdir Çünkü bir tanesi olmazsa diğeri hiçbir zaman olmaz Sevgi'nin zaten daha büyüğü aşktır Daha doğrusu şöyle söyleyeyim Sevgi'nin birbirine bağlanma boyutu asktir sevgiye örnek verecek olursak mesela her şeyi severiz doğadaki bir canlıyı yerdeki bir itkiyi veya bir ağacı veya başka bir şey ama ona duyulan aşk ise İşte o sevginin daha büyüğüdür yani ona olan bağlılıktır Örneğin Allah'a olan bağlılığımız Hem sevgi hem aşktır Sevgi örnek verecek olursak insana duyuran bir duygudur mesela önce seversin zaman içinde güvenirsen de aşık olursun
Sevgi her şeye karşı gösterilir. Zararsız bir seydir. Ama aşk öyle mi hayatımızı karartır. Hele ki yanlış kişiye aşık olduysak hayat bizim için bitmiştir. Gözümüz kör olur, onun iradesi altına gireriz. Çünkü ucunda onu kaybetme korkusu vardır.
Sevgi bana göre alışkanlıktır. Aşk ise zaman içinde alışkanlığa dönüşürse adı Sevgi olur. Aşkı canlı tutabilip alışkanlık ile birleştirince tadından yenmez.
Aşk geçici sevgi kalıcıdır , aşk insanın tutkularına ve nefsine hizmet eder sevgi insanın erdeminden gelir. İnsanı polise benzetirsek aşk kötü polis sevgi iyi polis.