Sevmek kendinden ödün vermek midir?

Sevgi ödün vermenin, ödün verilmesini istemenin bahanesi olamaz…“Onun için değişirim tabi çünkü seviyorum. Ben istesem, o da değişir”“Beni gerçekten seviyorsa değişir.”“O mutlu olacaksa neden yapmayım? Bu istediği ufacık birşey. Ben birşey kaybetmem, aksine çok şey kazanırım.”“Herşey çok güzel gidiyor. Sadece bir iki küçük ayrıntı var bana uymayan ama onları da ilerleyen zamanlarda değiştirecektir, biliyorum.”“Sevgi fedakarlık değil midir?”“Kendinden ne kadar vazgeçebiliyorsan o kadar seviyorsun demektir”Yukarıdaki cümlelerden en az biri dağarcığınızda yer etmişse, bu yazı tam da sizin için. Sevgili, eş, arkadaş… tüm ilişkileriniz için geçerli olacak, size çiçek açtıracak bir yeni bakış açısına ne dersiniz? Sevginin ne olup ne olmadığına dair o kadar tanımımız var ki çoğunlukla gerçekte ne olduğunu kaçıyoruz. Yaşadığımız deneyimlerden, gördüklerimizden, duyduklarımızdan çıkardığımız sonuçlara göre Sevgi ile ilgili algımızı şekillendiriyor ve sevgiyi o şekilde yaşıyoruz. Zihnimizin, öğrendiklerimizin, çıkarımlarımızın tanımladıklarının ötesindeki sevgiyi yaşayabilmek hepimizi özgürleştirecek anahtar. Kendi doğrularımıza göre seçimler yapıyor, yaşamımızı şekillendiriyoruz. Ne zamanki başkalarının istekleri, hayalleri, doğruları, kendi doğrularımızı göz ardı etmemize neden oluyor, işte o noktada kendimizden uzaklaşıyoruz. Kendimizden uzaklaştığımız noktada, huzursuzluk ve içsel mücadeleler artmaya, inişler çıkışlar daha sert ve sarsıcı olmaya başlıyor. Bu öyle bir döngü ki birbiri ardına tetiklenen bir çok mekanizmayı harekete geçiriyor. Kendi doğrumuzu, özellikle “sevgi”yi bahane ederek göz ardı edip gerçekte yapmak istemediğimiz şeyleri yapmaya başladığımızda, istemediğimiz halde yaptığımız şeyler için daha çok sevilme ödülünü bekliyor, işler istediğimiz şekilde gitmediği zaman hayal kırıklığı yaşıyor, çözümleyemediğimiz hayal kırıklığımız zamanla kızgınlığa/öfkeye dönüşüyor ve bu liste uzayıp gidiyor. Siz kendinizden birşeyler verdiğinizi düşündüğünüzde, karşınızdakinden de aynı şeyi beklersiniz. Karşılığını “yeterince” görmediğinizi düşündükleriniz ise kurduğunuz iletişimi, ilişkiyi etkiler. Bu durumu sadece sevgiliniz, eşiniz için gözden geçirmeyin lütfen. İşinizde ya da ailenizle olan ilişkinizde verdiğiniz küçük ya da büyük tüm ödünler, bir başka senaryo ve kişilerle yine karşınıza çıkacaktır. O zaman ne yapacağız? Önce türlü bahanelerin arkasına sığınarak ödün verdiğimiz parçalarımızın farkında olacağız. kendi değerimize sahip çıkarak ve karşımızdakinin değerlerine saygı duyarak bir sonraki deneyimde, bu kez farklı davranmayı seçeceğiz. İlişkide Sevgiyi, huzuru, çoşkuyu doya doya yaşamak istiyorsanız buradan başlayın. Kendinizden, kendi doğrularınızdan ödün vermeyin ve karşınızdaki insanların da kendilerinden, kendi doğrularından ödün vermesini beklemeyin. Söylenecek söz çok ama, en güzel, en doğru hatırlatma sevgiliAUSEY’den: “Sevmek ödün vermeyi gerektirmez…”

Kesinlikle hayır sevgi kendinden ödün vermeyi gerektirmez ama maalesef ki bir şekilde ödün veriyoruz ve ödün verilmesini istiyoruz istediklerimiz olmadığında da hemen sevgiye yükleme yapıyoruz.
Şu cümleyi duymayan insan sayısı parmaklarının sayısından azdır diye düşünüyorum. " Seviyorsa yapar." Ya da
"onu seviyorum, onun için her şeyi yaparım." Sevginin öğreticisi o kadar fazla ve çeşitli ki bazen yaşayarak öğreniyoruz, bazen okuyarak, bazen de gözlem ve analizlerle..
Peki hangi sevgi biçimi doğru?
Bana göre değil sevmek diyenler sevgiyi kendine göre yontmak isteyenler ve sevgiyi kendi çıkarları doğrultusunda şekilden şekle sokmak isteyenler olabilir mi acaba? 🤫 Bence kesinlikle olabilir.
Ben kendimce ödün vermeyi alacaklı borç ilişkisine çok benzetiyorum. Mesela derin diye bir kızımız ve Erkin diye de bir oğlumuz olsun. Kafiyeli seçtim uyumun önemini vurgulamak için. ☺️
Derin, erkinden borç ister bir süre sonra vereceğim diyerek Erkin'de verir... Zaman geçer Derin borcunu ödemez bak terbiyesize... Erkin Derini her görüşünde alacaklı edasında içten içe kızar ona bir takım şeyleri düşünür durur. Derinde, Erkini her görüşünde kendini kötü hisseder çünkü borçludur ve bu borcun altında eziliyordur.. Tabi yüzsüz bir hanım kızımız değilse.☺️
Evet şimdi bunu ilişki boyutunda ele alırsak Erkin ödün veren, durmadan fedakarlık yapan ve ister istemez karşılığında bir şeyler beklemeye başlayan kişi... Erkin yine verici pozisyonda ☺️
Derinde kendinden ödün vermek istemediği halde karşı tarafın verdiği ödünler ve fedakarlıklar karşısında aslında istemediği şeyleri yapan sırf vefa borcu gibi ya da karşı tarafı memnun etmek istediği için huzursuz olduğu halde, sırf sevdiği için bazı şeylere göz yummak zorunda hissetmeye başlar. Verici taraf içinde aynı duygular geçerli o da istediği şeylere kavuşmak adına ödün veriyor alacaklı konumunda ve tabiki bu ilişkideki iletişime doğrudan zarar vermeye başlar. Neyse bunun üzerinden hikayenin sonunda çiftin kavga arbede ve çıkar gözeterek sevgiyi heba ettikleri sonucuna sanırım hepimiz varabiliriz. Varın lütfen çünkü narin parmaklarım acıdı.😬
İşin özü sevgi ödün vermek ve ödün istemek değildir aksine mutlu olmak adına doğru bir iletişim kanalı kurmak ve sevgimizi hiç etmememiz lazım. Sevmek, güvenmek bu hayattaki en zor olgular kıymet bilmeyi öğrenmeliyiz ve artık birilerinden bir şeyler istemekten vazgeçmezsek sevgimizden vazgeçmek zorunda kalacağız...

Karşılıksız, amaçsız, buna değmeyecek birini sevmek elbette kişiye daha sonra zorluk yaşatacak ve zarar verecektir. Akıl başa sonra da olsa yerine geliyor ama..