Evet bilirim, aslında bu tamda benim 🙂 Hayata karşı dimdik duran bir insanım, beni görseniz dersiniz ki, bu kızın hiç mi derdi yok nasıl böyle kahkahalar atabiliyor ☺️ Üstelik öyle yaşadığım bir iki aşk acısı bilmem ne falan da değil. Ailede yaşadığım çok erken kayıplar, ama buna rağmen okumaya devam etmeler, kendi ayaklarımın üzerinde durma çabaları, hiç kalorifersiz evde bile oturmamış Benin, ayaklarımın üzerinde duracağım diye sobalı çatı katlarında kalmam, senelerce mesleğine emek harcamam, bunun yanında birisine aşık olup evlenmem, ve o insanın beni 3 yıl boyunca herşeyde yalnız bırakması, boşanma tekrar ayağa kalkmam, bu sırada aileden yine birilerini kaybetmem, sağlık sıkıntıları vs vs vs... 🙂 Ama şimdi bakıyorum, 10 senedir kendi mesleğimde iyi yerlere gelmiş, kendi evim olmuş, etrafımda hep güzel insanlar olmuş Allaha şükredip yaşıyorum, zorda olanları da görerek. Ne gözyaşları döktüm yalnız başıma o bilmediğim evlerde. Ayakta durmaya çalışırsın, genç ve güzel bir Kadınsın, iş verenler asılmaya çalışır vs vs. Ama bunlara asla katlanamaz, anında tepsi gösterirsiniz çıkarsınız ordan yine devam et. Ki bir iki gün sonra kira vermek zorundayımdır 🙂 Ama Ben şuna inanıyorum, hep içimde dedimki ne kadar zor olursa olsun, ben doğru olacağım, asla hak yemeyecek, kandırmayacağım ne başkasını ne kendimi, ben doğru dürüst olup ilerlemeye çalıştıktan sonra Allah yanımda olacaktır dedim ve şüphesiz oldu. Ne kapılar açtı, kula güvenmem, sadece ona itaat ederim ben. Şükür şu an herşeyi güzelce yalabilecek durumdayım, ve sadece sevdiklerimin sağlıkları ile beni sınama Allahım diye dua ederim. Tek korkum budur. Beni tanıyan hemen hemen herkes çok güçlü olduğumu söyler, dik dururum evet, kahkahalarım ciddi çok içtendir. Ama kimse bilmez arkasında neler olduğunu 🙂 Hayat herşeye rağmen çok güzel bence ☺️
Güzel yoldasınız, yazdıklarınız güzel ve ayrıca hoşuma gitti. İnsan hayata bakış açısını çok net tutarsa yıkılmazmış kolay kolay. Gördüğüm kadarı ile de çok netsiniz. Yolunuz güzel bir yol 🙂
Teşekkür ederim🙏 Yanlış anlamayın övünmek için falan yazmadım, sadece insanlar benimle böyle şeyler paylaşınca daha güçlü durmam sebep olur, kendimi iyi hissederim. Belki bir gün sıkıştıgınız bir yerde hatırlarsınız diye paylaştım, bazen insan en ufak şeyden bile birşey farkedin daha dik durabiliyor. Hani hayatta çok daha küçük şeyleri problem edip üzülmeye değmiyor. Mutlu kalın 🤗
Est. yanlış anlayacak bir durum yok. Kendinizi çok güzel ifade ettiniz. Bu platformda kendini güzel ifade eden insan sayısı 3-5-10'dur maksimum. Bu yazdıklarınızdan ötürü sizi çok iyi anladığımı düşünüyorum. Mücadeleci insanları da hep sevmiş ve takdir etmişimdir. İnsanın yüzü değil de gözleri gülüyorsa orada bir ışık vardır her zaman.
"Yirmidört saat gözlerim ölü gibi kapalı, yanaklarımdan yaşlar durmadan aktı. Artık kalbimi ağladım, aşkımı ağladım. Demek hepsi, bunlar bir avuç tuzlu sudan ibaretmiş. Gözyaşlarını eskiler niçin şişelere koyup ebediyen sevgililerinin mezarında saklarmış, anladım." Ne güzel söylemiş Halide Edip Adıvar. Kalp ağrısını yaşayanların durumunu ne güzel özetlemiş. Ben yaşamadım çok şükür Allah kimseye yaşatmasın yaşayanlara da sabır versin zordur tahmin edebiliyorum..
Kaç göz yaşı ettiğini bilmem de yastığımı göz yaşımla yıkadığımı bilirim, hayal kırıklığı, özlem hepsi bir anda oluyor. Kalbinden de atamıyor insan, atmak istiyor birisi olsun diyor onuda beceremiyor, kalp ağrısı kadar zor birşey yok kalbe birini de zorla sokamıyorsun, başkasına aitken..
Gözyaşlarım artık dondu... Akmıyor. Bu arada Ramiz Dayı’ nın gençliğini görünce aklıma geldi de paylaşayım dedim.
jilet ahmet sevdiğimiz bir abimizdi. janti adamdı, adabı giyinmeyi çok iyi bilirdi. mesela ben bilmem. çok gülerdi, ben gülmem. bu kapıdaki arkadaş abi köye para dediğinde sırtını dönerdi. ben dönmem. agop, abi beni kapıdan al dediğinde dalga geçerdi. ben geçmem jilet ahmet sevdiğimiz bir abimizdi ama parayı da bir tuhaf dağıtırdı. ne varsa elinde gene döner dolaşır onun elinde kalırdı. benim kalmaz. bizde para masaya konur. herkes ihtiyacı kadarını alır. jilet abim silahını adamına taşıtırdı. ben silahımı saklamam. abim bu masaya şöyle fiyakalı, ama biraz da yamuk otururdu. ben arkamı arkadaşlara verince, şöyle yaslanırım bir geriye. koltuk sende kalsın kardeş, arkamda durma yeter.
Bilemem ama şunu söyleyebilirim. İnsan herşeyi yaşayarak öğreniyor. Yara aldıkça daha çok güçleniyor sanki.. yıkıp geçiyor belki ama geçiyor sonuçta o yüzden bunun tahmini zor, dersi çok :)
3
0 Yorumla
Gizli Üye
(36-45)
+1 yıl
Bir aydır iki gündür dik durmaya çalışıyorum o kadar içim yandı kalbim ağrıdı sebep olan ise oooo keyfi yerinde şimdilik kimse yaşattığını yaşamadan ölmezmiş Allah'a havale ettim ve yoluma devam ediyorum yapcak bişey yok 😔😔😔
Bu konuda yeterince tecrübeliyim. Ancak başıma gelen her olaya rağmen kahkahalarımı hiç kaybetmedim. Dik duruşumun arkasında tamamen bu yalan dünyayla dalga geçmek duruyor.
Ben yaşadım bunları ve sonunda yüreģim yanmıyor ahlamıyom Neden cunku kabullendim yuregimle konuştum Yan dedim hak ediyom dedim her gece agladim sonra daha yanmadi Unuttum☺️
Peki sen o kadar göz yaşı dökmene , o kadar hayal kırıklığına uğramana , o kadar kalbinin ağrımasına rağmen O'ndan vazgeçememenin verdiği sikimsonik duygu karmaşasını bilir misin?