İnsan neden huzuru bir başkasında arar ya da huzurun anlamını bir başkasına yükler? Aslında yanlız kalmamak için bir başkasına anlam yüklüyoruz insan yanlız tek olarak dünyaya gelirken hayatı boyunca etrafında "koşulsuz" sevenleri ister. Ömür geçerken elini tutacak, kalbini emanet edecek eş istiyorlar. Ama şu da var ki yanlız olmayı bilen insana tek olmak zor gelmez.
Hayat böyle kısa ve net ömrün sonuna kadar yalnız mı kalacaksın peki hiç düşündün mü etrafında kimin olduğunu hiç kimse hiç kimse olmayacak yalnız kalınca ne sevenin olucak ne ailen ne başkası hiç kimse kafanı duvarlara yaslayıp uzun uzun düşüneceksin o yalnızlık artık bedene işleyecek teksin çaresizsin düşsen elinden tutacak hiç kimse yok. Yani demem o ki bu hayatı ömrün sonuna kadar tek başına yaşayamazsın illaki seni seven sana değer veren birileri olur ama geçicidir o Yalnız kalanların huzuru var sadece sevgilisi olanların hem huzuru hem mutluluğu hemde düşündüğü biri var ve çok sevdiği... Hayatın özeti yani
Ailesinden sevgi göremeyenler huzuru, sevgiyi başkalarında arıyorlar ne yazık ki.. yanlız kalmak istemiyorlar birileri beni takdir etsin beğensin, arayıp sordun merak etsin, sahiplensin düşüncesindeler. ve konuştuğum çoğu insanlarda böyleler malesef, (hepsi demiyorum). ailesi yanında olmayanların hep bir tarafı eksik yarım hisseder, tamamlanmayı bekler yarım kaldığı için de yalnız kalmak istemez biriyle konuşmak ister mutluluğu bekler.. O yüzden sevin, çok sevin ama üzmeyin lütfen.. bu sefer Herkesin bir yanı hep yarım kalır unutmayın...
Her birine katılıyorum. Insanız elbet, gönül istiyorki sevdiğin kadar sevil, değer verdiğin kadar değer gör, insanca yasayalım, anlasalim istiyor, huzur istiyor! En çokta huzur. Bu huzur ne istemekle geliyor nede karşılıksız insaniyetle sevgiyle oluyor. Allah cümlesine umduğunu bulmayı nasip etsin. Lakin evet insan tek kalmayı da başaracak kudrettedir.
Huzur insanın ta kendisidir. Mutluluğu ve huzuru başkalarında aramak yerine birazcık kendi iç dünyamıza, iç sezilerimize dönmek ruhumuzu ve niyetlerimizi şifalandırmak, olaylara karşı bir nebze de olsa bakış açımızı değiştirmek akabinde her ruha ve bedene fazlasıyla iyi gelecektir.
Biz insanlara yaratılırken 2 olanak verilmiştir bu dünyada hiç bir canlıda yoktur bir akıl mantık iki içimixde ki kontrol etmekte zorlandıgımız duygular sevgi aşk güven baglılık bunlar olmasa bizim diger canlılardan farkımız olmaz buda bize duygusal ve mantıksal üçgüdülerimizi hareket ettirir bunlar yaşamımıza arayışnkazandırır buda sırtını yaslsyıp güvenecegin psrtner gibi
Çok doğru söylüyosun ilk başlarda yalnız kalmak istemiyoruz başkasını sorunlu tutuyoruz huzurdan ama sonra yalnızlaşınca aslında huzur bizde onu anlıyoruz
Eskiden evlerimiz sobalıydı ve kışı soba kurar ve yazın sobayı kaldırırdık. Bu değişim bile insan ruhunda olumlu sonuçlar veriyor. Arada bir de ortamı değiştirmek lazım. Ortamı değiştirirken eşyalarımızı değiştirmiyoruz.
Ne kadarda yalnız doğsak bağlarımız var yaratılmışlık olarak sosyal varlığız hislerimiz, duygularımız ve tutkularımız var bunları baskılamak senin dediğin gibi özgür kimlik oluşturur ama yapmak mesele dostum.