Zorlanıyorum.. Günaha girmemek için evlenmek doğru olur mu?

Mantığıma yatmasa da evleneyim mi peki?

Işte sıkıntı çok mantığıma yatan kimse yok

Terbiyeli ahlaklı olsun diyorum en başta.. Birde hayatında kimse olmamış olsun diyrum kendimce daha önce

Yaw tamam hadi sevgilisi olsa bile bari öpüşmemis olsun diyrum yani.

Sıkıntı bu işte ya.. Of :/

Yani kıskanırım öyle birşey de hoş değil ama birde işte zorda dayanıyorum artık..

Doğru düzgün kimse yoksa ne yapacağım peki?

Bir kızın elini tutmayı bırak karşılıklı iki barsak çay içmedim. Evet doğru değilim tam manasıyla ama kendimi fazlasıyla korudugimu düşünüyorum bu konuda.

Biliyorum zinaya girme tehlikesi varsa farz olur. Ancak çevrede düzgün karakterli insan yoksa ne yapmalı diyorum? somucya evlilik sadece cinsellikten ibaret değil. Önüme gelenle değilde tabiki az da olsa mantığıma yatan biriyle mi evleneyim?

Maalesef.. Daha iki yılı daha var gibi.

Nasıl anlayabilirsin ki? :/

Bence anlama ihtimalin çok düşük.. Çünkü aynı şeyleri yaşamıyoruz hissetmiyoruz da.. Yanımda şu an bir kız olsa zina edecek durumdayım.. Nasıl bileceksin ki :/

Aynı şeyleri mi hissediyorsun?

Sende aynı şeyleri mi hissediyorsun? Duyguların yani?

Iyi yazayım özelden :)

Günaha hamdolsun girmedim ama sıkıntı etrafta pek evlenilecek bir kız gormememden kaynaklı. Hiç kimse uygun değil bana göre. Şimdi böyle olunca ne yapayım? En makul ama bana göre gene hatalı olanı mı sevmeliyim?

Hos olmaz çok sanki.

Hayır değilim valla.

Vallahi değilim. O kişi gizli mi sormuş sorusunu?

Bir sorun varsa beğeneyim yani bilmiyorum ki o değilim gerçekten. Benim birinci arayışım edepli ahlaklı olması.

Sorunu begendim..

İnanmadığın için.

Eyvallah

Sevmeden olmaz mı? Sevgi şart mı?

Belki evlenince severim.

Sağol.

Bu zamana kadar tuttum işte. Günah diye. He Allah yardım etti. Ama artık gerçekten çok zorlanıyorum. Çok soyutladım kendimi ve şu an bunun sorununu yaşıyorum.

Sevdiğim kimse yok mantığına da çok yatan kimse yok. Aralarında hatası en az olanı seçip evlenmeli mi? Yoksa beklemeli mi?

Yaş oldu 26. zorlaniyorum artık gerçekten. Kendimi çok soyutladım.. Ve artık geri tepiyor..

Ya sıkıntı çoğu kız mantığıma yatmıyor. Güvenmiyorum. Sevgilisi olmayan ne kadar kisi var ki?

Elimden dua etmekten başka birşey gelmiyor zaten.. Ve hiç inancım yok böyle biriyle evleneceğime dair..

Günaha girmemek için diyelim..

Sevecek birini görmedim.