Düşünün seviyorsunuz o kadar ki onlarca hakarete aşağılamaya horlanmaya rağmen karşınızdaki kişiden vazgeçmediniz ama hal öyle bir şekil akdı ki artık gitmeniz gerektiğini düşünüyorsunuz düzelmediğini ve sizin hayatınızdan sürekli birşeylerin kayıp gittiğini farkettiniz ve dediniz ki yeter artık istemiyorum... Ama karşınızdaki kabul etmiyor gidişinizi Sevgiden Aşktan ölseniz de gider misiniz? Yoksa herşeye rağmen devam mı edersiniz? Böyle birini ne kadar sevebilir ki insan? #masalagelensorular #masalmerakediyor
Bitirdiğiniz ilişkiyi bitirmeyen sevgilinin amacı nedir?
O kadar çelişkilerle dolu bir soru ki hakaret ve hor görülme var ama hala sevgi de var. Ne zor bu gönül işleri. Konuya yorum yapmadan Attila İlhan'dan bir şiir bırakıp kaçıyorum Elimden Gelen Bu elimden gelen bu ben iki kişiyim çoğalmak neyse ne azalmak zor birisi seni her an bırakıp gittiğim öbürü kan gibi tutulmuş seviyor ağzındaki acı alnındaki çizgiyim gözlerine kirli bir bulut getirdim hiçbir sevinç aydınlığı onu silemiyor
elimden gelen bu ben iki kişiyim birisi kapadığın kapılardan gitmiyor yağmur yağmaksa o güneş açmaksa o bir yerin üşüse onun sıcaklığı öbürü en içten çağrını işitmiyor hüneri ne dersen duygu kaçakçılığı alıp tutmaksa o basıp gitmekse o bakışları kıyısız bir deniz uzaklığı
elimden gelen bu ben iki kişiyim ikisi birbirinden çıkmaya uğraşıyor bilmem ki hangisinden nasıl vazgeçeyim birisi yeni baştan serüvene başlamış öbürü silahında son mermiyi yakıyor çoğalmak neyse ne azalmak zor.
Tabii ki giderim. O nasıl sevgi anlayışı öyle, sürekli onurumu, ruhumu yaralayacak ve öyle bir adamı seveceğim, böyle bir dünya yok ya. O zaman bu sevgi denen şey çok da anlatıldığı kadar mükemmel değil mi? Yani insan birini bu koşullarda nasıl sevebilir ki. Ben bunu gerçekten anlayamıyorum. Insan kendine bu eziyeti neden yapar; çok saçma. Karşımdakinin kabul etmemesi de tamamen egodur, kaybetmeyi hazmedemeyişidir. Kimsenin egosunu besleyemem yoluma bakarım.
Çılgınlar gibi yanlış bir aşka kapıldım zamanında... Ve bu aşkın bitmesi gerektiğini önce ondan duydum, sonunda zorda olsa kabullendim çünkü haklıydı ve bunu bile bile ona kıyamazdım. Aşk bazen sevdiğinin mutsuz olacağını, hayatının yerle bir olacağını bildiğinde kavrulacağını bilsen de vazgeçmektir.
Eğer gitmemı gerektirecek hale getirmiş ise giderim. Bundan sonraki tüm çabaları oyuncağıyla biraz daha eğlenmek istemesidir. Ben gitmişimdir artık. Kesinlikle ne sevgim, ne aşkım kişiliğimden ve hayatımdan daha değerli değildir.
Takıntı yapıyor gadası saplantı haline getirmiş yaptığı hataları gözü görmüyor bence
1
0 Yorumla
Gizli Üye
(25-29)
+1 yıl
Bana karşı bir hakaretini bir kere saygısızlığıni görmem yeterli kimse değişmez ikinci şans pişmanlıktır genel olarak mantığım ön plandadır kimseye güvenmem zaten karşımdakindende büyük bir aşk beklemiyorum biraz hoslansam yeter merhameti vicdani saygisi olsun çocuklarıma iyi bir baba olup bana sadık kalsın yeter varsin mali mülkü olmasın ama bı efendiliği olsun kendine güveni olsun aileme saygısı olsun ben sadece bunlara bakarım yok yakışıklılıkmis yok zenginlikmis ben hiçbir zaman bunlara tav olmadım olmamda
İnsanı bunun kadar yoran başka bir şey yok 🤦♀️ sen bitti dedikçe ısrarla laftan anlamayan biriyle uğraşmak ölüm gibi bir şey ama kimse ölmüyor üstelik sizin vicdanınıza oynuyorlar ya en çok orda deliriyorum 😑 sevgi de bir yere kadardır karşındaki seni istemediği an uzatmayı kesmek lazım 🤷♀️
Burda herkesin bir görüşü olacak fikir vericez sana ama seni anlamaya çalışarak. Ben olsam onu düşünürken aynaya bakıp mutlumuyum diye sorarım kendime yüzümdeki ifade bana ne diyor tebessüm mü var acımı benden meler götürmüş ona göre veririm kararımı
En İyi Cevaplar