herkes fazlasıyla sevmiş, ben eksikleriyle de sevdim oysa?

sevmek...6 harften oluşan ansiklopedileri doldurakcak manalr içeren bir kelime...sevmek...
sevgi karşılık beklemez, sevgi menfaat aramaz, sevgi kin gütmez, sevgi küsmez, en önemlisi sevgi görmez...
iki sevgili vardır aşık ve maşuk...aşık her gün azgın dicleyi yüzerek geçer maşukunu görmeye..öylesi büyüktür ki bu aşk destan olmuştur, hikayelere konu olmuştur...gün gelir bizim aşık yine azgın dicleyi geeçr maşukunun yanına gelmek için.Maşuk koşa koşa aşkığının yanına geldiğinde bizim delikanlı bakar maşukunun yüzüne ve derki "senin yüzündeki ben ne zaman çıktı" diye sorar, bunun üzerine maşuk durur ve şöyle der "bir daha buraya gelme" der "o ben benim doğduğum günden beri var, sen yeni görüyorsan artık sevgin bitmiş demektir" der ve gider, aşık ne olduğunu anlaz maşukun ardından baka kalır...ertesi gün aşık yine dicleyi aşar beklemeye başlar maşukunu ama maşuk gelmemiştir.bir sonraki gün gene geçer dicleyi ama maşuk gene gelmez..sonraki gün gene geçmeye çalışır ama bu sefer azgın dalgaları zor aşar yorulur, bir sonraki gün gene gitmek ister aşık ama artık dicleyi yenecek takati yoktur ve sulara kapılır gider...
aşıktır maşukunun her hali ile seven ve aşktır aşıkla maşuku bir birine kavuşturan güç...her hali ile sevmek o olduğu için onu sevmek...ne güzel ifade etmiş şemsi tebrizi hazretleri:"sevmek bukadar güzel ise kimbilir sevgiyi yaratan nekadar güzeldir" güzel ve hoş bir sorudu idi.tebrik edeirm.

eksiklikleriyle sevmek aslinda gerçek bir aşktır.:)