Güneş mi..? Yağmur mu..?

Hava bir tuhaf günlerdir.. Yağmurla güneş iç içe yaşıyor adeta, birbirleriyle yarışıyorlar..

Bir bakıyorum her yer kararmış, yağmur yağıyor.. Bulutlar güneşi kaçırırcasına saklıyor.. Göremiyorum etrafı, bakamıyorum.. Baktıkça içim kararıyor..

Gözlerimi kapatıp dinleyeyim diyorum, büyük bir öfkeyle çakan şimşeklere engel olamıyor göz kapaklarım.. İçime içime işliyor sanki..

Görmesem de olur diyorum, dinleyeyim.. Etrafı, sokağı, evi, kendimi, ruhumu.. Gök gürlüyor tam o anda, engel oluyor tekrar bana.. Sesiyle, gürültüsüyle azarlıyor sanki beni.. Kızıyor, korkutuyor, cezalandırıyor..

Bu öfkeyi bastıracak neşeli bir ses yetişiyor yardımıma, umut dolu bir şarkı, içimi cıvıl cıvıl ediyor..

Duyu organlarım bu kadarıyla kısıtlı değil ya, açıyorum camı, çekiyorum içime yağmurdan kaynaklı tuhaf kokuyu..

Uzatıyorum ellerimi, doluyor avucuma yağmur damlaları.. Birikmiyor, uzun süre kalmıyor, ama hissettiriyor ve iz bırakıyor..

Tat alma duyusunu yüreğimden hissediyorum; acısı geçtikten sonra buruk bir tat bırakıyor içimde..

Güneş kaçabiliyor sonra bulutların elinden..

Kurtulduğuna sevinerek mi, telaşından mı, heyecanından mı bilmiyorum; daha güçlü parlıyor sanki.. Ya da karanlığı delip geldiği için bana öyle geliyor, kahramanmış gibi.. Bilmiyorum..

Yüzümü güldürüyor, içimi ısıtıyor.. Arta kalan buruk tat geçmiyor, ama başka tatlarla karışıyor.. Daha az hissediliyor..

Kötüyü tarif etmek kolay, güneşi anlatmak imkansız gibi geliyor.. Her yer, her şey, herkes daha göz alıcı görünüyor sanki.. Daha neşeli, daha olumlu, daha canlı, daha hareketli, daha sıcak..

Daha derinden hissettiriyor iyilikleri..

Geçti artık diyorum, artık her şey böyle parlayacak yüreğimde..

Bir süre böyle devam ediyor her şey.. Sonra bir an geliyor, aynı bulutlar daha kalabalık saldırıyor güneşe..

Ama güneş yılmıyor, daha güçlü parlayarak tekrar kurtarıyor kendini, beni, bizi..

Daha güçlü hissettiriyor güzel şeyleri..

Daha güçlü hissettiriyor kendimi..

Daha çok sevdiriyor her şeyi..

Bir görünüp bir kayboluyor, her dönüşünde daha sıkı bağlatıyor güzelliklere.. Gücüne güç kattıkça, etrafına da bahşediyor o mükemmelliği..

Güneş parlıyor..

Güneş terk etmiyor..

Güneş ışık tutuyor yolumuza, saklatmıyor hiç bir şeyi..

İçimizi şeffaflaştırıyor, içimize bakıyor, içimizi gösteriyor..

Kötülükleri de eritiyor..

Bence..

Güneş bizi seviyor olmalı..