Konya ve flört, aşk. Hatta... arkadaşlık bile!

Konya... Halkı şöyledir böyledir falan filan, rahat değilsinizdir. Bir erkeğin elinden mi tuttunuz? o*sunuz! Namusu iki bacağın arasına hapsederler ve o kadar dardır ki orası, bazen sokakta tek başınıza yürümeniz bile yeter damgalanmak için. Farklı olanı sevmezler, hele farklı fikirleri. Alkolden de hoşlanmazlar, içene pek hoş gözle bakmazlar.

Eskişehir'deki eğitimimi bırakıp da memleketime, Konya'ya döndüğüm için pişman mıyım? Pişmanım. Ne yapalım, yedik bir halt. Bıraktığım zaman daha farklıydı buralar, arkadaşlarım vardı, azdık ama özdük. Hepsi dağılmış dört bir yana, sokakta denk gelsem tanımam bazılarını, kopup uzaklaştık birbirimizden.

Ben insanım, yaren isterim, arkadaş, yoldaş isterim. Yeltendim geçenlerde biriyle tanışmaya, sohbet etmeye. Konuyu da bildiğim bir yerlere çekmeye çalıştım tabii: Edebiyat. "Ben Kuran'dan başka kitap okumam" dedi hatun, kaldım mal gibi. O gün bugündür asosyalliğe verdim kendimi, kitaplara, filmlere, yalnızlığa, biraz da buraya.

Var mı aranızda Konya'da yaşayan ama aynı zamanda da Konya'dan kaçan, farklı olduğunu düşünüp fark yaratan? Varsa görüşelim dostlar, oturup derinleştirelim sohbeti edebiyattan sinemaya, cinsellikten aşka. Merak etmeyin, belki biraz göze batar küfür yeriz ama biz öyle de böyle de güzeliz; berabersek biraz fazla, yalnızsak biraz az.