Yalnızlık mı, sevgili mi?

Sabırla yazınızı okudum...

Bu durumda ikinci şıkkı seçerim... Ben şu ana kadar annemden başka kimseden destek görmedim. Erkeklerin bir çoğu aşkın sevişmeden ibaret olduğunu düşünür ama benim ciddi anlamda paylaşımda ihtiyacım var. Evi otel gibi kullanırım alt katta ailem üst katta ise ben. Muhabbet yok sohbet yok bir şey yok aynı evin içinde yabancıyız birbirimize..

Ben hayal çok kurarım çünkü sadece her şey yolunda giden tek orası vardır !

Oysa ki sosyal yaşantıda öyle mi ? Sürprizlerle dolu bir hayat her an her şey olabilir, hayal kurarken kendin yazıp kendin oynarsın... Ben yanımda biri olsa yalnızken de olsa ne kendi kendime konuşurum ne de bağıra bağıra şarkılar söylerim. Fakat dışarıdan gayet akl-ı selim kişilikte efendi biri ! Doğrular mı gerçekler mi ? Az önce uyandığımda bir sevdiğimi gördüm ve birine para verip tekrar rüyamda daha güzel bir şekilde görmeyi düşündüm...Çok vurdum duymaz dünya umurunda olmayan biri gibi dursam da içim içimi yer her zaman. Çünkü birinin benim hakkımda kafasından geçen en ufak düşünce bile çok önemlidir benim için, ser verip sır vermeyenlerdenim.

Doğrusunu söylemek gerekirse insanın her şeye ihtiyacı var. Aşk mı yalnızlık mı ? Gerektiği zaman gerektiği yerde ve dozunda bana göre.. İnsan bir süre sonra hayatı banyo tuvalet yatak odasında geçmeye başladığı zaman kısacası kendi kabuğuna çekildiğin vakit dünyanın en aciz ve savunmasız insanı oluyorsun...

Doğru zamanda doğru yer ve doğru kişi !

Kadınları bilmem ama erkeklere kız çok.. Çünkü biri onları şair yapar diğeri ise milli !

Belki de birbirimizi gerçekten tanımadığımız için birlikte yaşamayı beceremiyoruz ?

Bana göre aşkı yaşamak değil, hayalini kurmak güzel.

Dipnot: Gerçek anlamda söylemek istediklerimi yazdım ve burada kimse tanımadığından dolayı gizlenmeyi tercih etmedim. Zaten gecenin bu saatinde ne kadar kişi çevrimiçi olabilir ki ? Bir şey daha yazacaktım fakat unuttum :)) Şöyle devam edeyim, hepimiz yalnızız, arkadaşlarımızla bir yere gittiğimizde bile gözümüz telefonda ve konuşurken birbirimize bakmıyoruz. Teknolojinin sosyal hayatımızı biçimlendirmesine izin vermeyelim...

Ya da şöyle düşünelim ilişkilerimizi sosyal ağlarla biçimlendirmeyelim.

Neyse herkese hayırlı sabahlar ... :))

Yalnızlık zor, insan kendini yalnız hissediyor. Bir insanın yanında sevdiği, aşık olduğu bir kadın olmalı. Sımsıkı sarılmalı hiç bırakmayacak gibi. Ilk once sevmeli daha sonra sevilmeli. İhtiyaç duyduğunda, bunaldığında arayıp bir sesini duymalı ve iyiki varsın demeli. Seni seviyorum demekten korkmamalı, sana aşığım demekten korkmamalı. Ne olacağımız belli değil şu an varsın biraz sonra olmayabilirsin. Bende seni bulmadan gitmek istemiyorum buralardan. Nerdesin ey sevgili, ey yaren 26 yıldır bekliyorum dört gözle, özlemle, hasretle... Çık gel hadi bekliyorum...