Ben kötü bir evlat mıyım?

Bugün bir konu açıldı. Babam, annem oturuyorduk. Ben temizlik yapmıyorum yemek yapmıyorum diye aşağıdaki bi kaç komşu beni eleştiriyormuş ki istesem yapabileceğimi hepsi biliyor. Kimseye saygısızlık yapan bir insan değilim ki, kendi çocukları benim kadar olamaz. Biraz ukalayım diye bunları hakediyorum ben ki o da sadece nazım anneme geçer, başkasına değil..

Ne yani bu nasıl eşitlik? Bir kız çocuğu ille yemek temizlik bilmek zorunda mı? Ben üniversiteye hazırlanıyorum. İdeallerim var sonuçta. Babam, 'ben de küçükken parayı bulup köşeyi döncem diye düşünüyordum ama öyle olmuyor buralara gelmek için çalışmak gerekiyor uğraşmak emek gerekiyor' diyerek benim bunları annemden beklememle bağdaştırıyor ki alakası yok işime gelirse gayet çalışkan bi insan olabiliyorum. Kötü niyetle anlatmadığını da biliyorum ama sonuç olarak bunu düşünmekten de kendimi alamıyorum.

İyi bir evlat olmadım mı ben yani? Kendimden utanıyorum. Meğer ben kendimi bir şey sanarken insanların gözünde hiç bişeymişim. Zeki olmanın çalışmanın bi anlamı yokmuş evde çalışmazsan hiç bi yerde bi içe yaramazmışsın. Yemek yapamıyorsan her şey bitmiştir. Hiç bi şey olmaz senden. Bu mudur yani?

Ya kimse anlatamıyor yada ben kimseyi anlamıyorum. Durup durup ağlama krizlerine giriyorum psikolojimi bozdular cidden kötü biri miyim ben ya. Rabbim canımı alsa da herkes rahatlasa ..
Ben kötü bir evlat mıyım?
Cevapla