Kötü bir evlat mıyım?

Annemle babam ben 1. sınıftayken ayrıldı. Ayrılma sebepleri alkolle birlikte gelen aile içi şiddetti. Babam annemi de beni de çok üzdü. Şimdi başka şehirde yaşıyor. 5 yıldır hiç yüz yüze gelmedim. Şimdi 22 yaşındayım. Açıkçası baba görmeden büyüdüm. Birlikte olduğumuz zamanlar malum zaten. İçimden baba demek gelmiyor, baktığımda bu adam benim babam neden öyle hissetmiyorum diyorum. Aklımda sürekli kötü anılar var. Ayrildiklarindan beri fiziksel bir şey görmüyorum ama psikolojik şiddet kaldığı yerden devam ediyor. Her şeyi geçtim beni de annemi de öldürmeye çalıştığı gerçeği asla aklımdan silinmeyecek. Hastayım diyerek sürekli darliyor ama hasta olduğuna çoğu zaman inanmıyorum çünkü çok kez bu konuda yalan söyledi ve ortaya çıktı. Bir yandan da vicdanım el vermiyor ama onunla iletişime geçtiğim zaman kendimden nefret ediyorum..