Merhaba arkadaşlar. Uzun zamandır birlikte olduğum kız arkadaşım hasta. Akciğeriyle ilgili bir hastalığı var, ismi biraz değişik hatırlayamıyorum şimdi. Ve hastalık sürekli tekrar ediyor. Bu 5. hastaneye kaldırılışı. 2 kez ameliyat oldu, tüp gibi bir şey takıyorlar vücuduna. İçim gidiyor. Ölüyorum onu öyle gördükçe. Ben ki ağladığımı bilmem, arabaya oturup hüngür hüngür ağlıyorum.
Babası hariç bütün ailesi beni tanır, hepsi de sever. Kendi işim olduğu için gün boyu hastanede olabiliyorum. Babası hastaneye günde bir, sadece akşamları geldiğinden pek sorun olmuyor. Gerçi beni biliyor ama hoş olmaz diye görünmek istemiyorum. Annesi sürekli yanında, ablası ve kardeşi de her gün geliyor. Ben de yalnız kalmasınlar diye sürekli hastanedeyim. Öyle ihtiyaçlara falan koşturuyorum. Hastane oturduğum semte epey uzak olduğu için bazı geceler arabada kalıyorum. Bundan önceki yatışlarında hiç sorun olmamıştı benim yanlarında olmam. Ama kız arkadaşımda bir gariplik seziyorum. İstemiyor yanında. Babam kalacak bu gece diyor ama gerçek olmadığını biliyorum. Kalmıyor da. Yoruluyosun, gelme artık falan demeye başladı. Dün de bahçeye çıktığımızda biraz yüzünü güldüreyim dedim, ciddileşti birden, biraz ara verelim mi ben iyileşene kadar gibi saçma sapan bir cümle kurdu. Sonra şakaya vurdu ama yüzü eskisi gibi gülmüyor. Hissediyorum. Sabah odaya girdiğimde falan... Ne bileyim hissediyorum işte, tanıyorum onu çünkü. İyileşene kadar ara verelim nasıl bir cümledir hala onu düşünüyorum. bir değişiklik var. Sürekli hastalandığı için psikolojisinin bozulduğunu düşünüyorum. Sizce ne yapmalıyım. Biraz uzak mı kalsam. Ne yapsam bilmiyorum. Yalnız da bırakamıyorum. Ne öneriyorsunuz. Teşekkür ederim.
Babası hariç bütün ailesi beni tanır, hepsi de sever. Kendi işim olduğu için gün boyu hastanede olabiliyorum. Babası hastaneye günde bir, sadece akşamları geldiğinden pek sorun olmuyor. Gerçi beni biliyor ama hoş olmaz diye görünmek istemiyorum. Annesi sürekli yanında, ablası ve kardeşi de her gün geliyor. Ben de yalnız kalmasınlar diye sürekli hastanedeyim. Öyle ihtiyaçlara falan koşturuyorum. Hastane oturduğum semte epey uzak olduğu için bazı geceler arabada kalıyorum. Bundan önceki yatışlarında hiç sorun olmamıştı benim yanlarında olmam. Ama kız arkadaşımda bir gariplik seziyorum. İstemiyor yanında. Babam kalacak bu gece diyor ama gerçek olmadığını biliyorum. Kalmıyor da. Yoruluyosun, gelme artık falan demeye başladı. Dün de bahçeye çıktığımızda biraz yüzünü güldüreyim dedim, ciddileşti birden, biraz ara verelim mi ben iyileşene kadar gibi saçma sapan bir cümle kurdu. Sonra şakaya vurdu ama yüzü eskisi gibi gülmüyor. Hissediyorum. Sabah odaya girdiğimde falan... Ne bileyim hissediyorum işte, tanıyorum onu çünkü. İyileşene kadar ara verelim nasıl bir cümledir hala onu düşünüyorum. bir değişiklik var. Sürekli hastalandığı için psikolojisinin bozulduğunu düşünüyorum. Sizce ne yapmalıyım. Biraz uzak mı kalsam. Ne yapsam bilmiyorum. Yalnız da bırakamıyorum. Ne öneriyorsunuz. Teşekkür ederim.
Aşk İlişkileri
Kadın Emeği
Gündem
Dünya Kupası
Güzellik & Bakım
Alışveriş & Hediyeler
Kızlar Bir Adım Öne
Tatil & Seyahat
Arabalar
Astroloji & Burçlar
Eğitim & Kariyer
Gamer
Moda & Stil
Spor
Evcil Hayvanlar
Müzik & Etkinlik
Kültür & Sanat
Para & Ekonomi
Magazin
Diziler & Filmler
Cilt Bakım
Kişilik & Karakter
Saç Bakım
Çocuk & Ebeveyn
Yeme & İçme
İnternet & Teknoloji
Ev & Yaşam
Özel Günler & Hijyen
Cinsel Yaşam
Aile & Toplum
Diyet & Beslenme
Sağlık
YKS2026
Diğer
En İyi Cevaplar