Bazen etrafında çok insan varken bile yanlız hisseder ya insan kendini..

Bu duyguyu dibine kadar yaşayanlardan biri de benim. Yalnızlık, müziğin seni dinleyebildiği andır, Özdemir Asaf'a göre. İnsanın moralini alt üst eden his belki, belki de kimsenin seni anlamamasıdır , birine derdini açamamaktır tüm dertlerinin boğazındaki düğümde kalmasıdır. Her şeye rağmen iyi yanları da vardır yalnızlığın. Kendine daha çok vakit ayırabilmek ,daha iyi tanıyabilmek gibi. Kendi yolunda yükselerek yürümek gibi.

Ayrıca yalnızlık, alışınca bırakılmayandır. "Hayatının yalnız sana ait olduğuna karar verdiğin gün dönüm noktandır." demiş adamın biri.

Mutlu,huzurlu bir hayat yaşamak ve özgür olmak istiyorsak hayatımızı bir amaca bağlamalıyız kişilere veya eşyalara değil, bu yüzden artık yalnızlığı sorun etmiyorum ben çünkü ulaşmak istediğim bir amacım var.

Kalabalik icinde yalnizlik ceken biriyim ben...sadece sessizce kalirim..