Hoş Geldin Evlilik Güle Güle Aşk!

Ne güzel başlamıştı oysa. Hastalıkta, sağlıkta, iyi günde, kötü günde... Bir "Evet'e" sığdırılan aslında ilk yalanın başlangıcı bir kelime. Sonrasında gelecek her türlü yalan bir öncekini aratmayacaktır artık. Hani bir çeşit bağımlılık ve alışkanlık bumerangı gibi. Her attığınızda size geri dönecek...

Aynı evin içinde iki yabancıyız artık!

Artık merak bitti biliyorsun ki merak ettiğin kişi en fazla diğer odada film izliyor. Heyecan yok sorumluluk var. Yasak yok artık her an ulaşabiliyorsun. Oysa insanın özü "Yasağın cazip gelmesi". Artık başka yasaklar dikkat çekiyor başka heyecanlar. Sorumluluk istenilen heyecan değildir artık...

Bir yastıkta kocamak masallardadır artık!

Evlenmeden önce her şey ne kadar güzeldi oysa. Günde birkaç saat en güzel kıyafetleriyle karşında kibar, nazik, saygılı. Kızması küsmesi bile ayrı bir hava katıyor o an aşkınıza. Evlendikten sonra öpüp prense dönüştürdüğünüz kurbağa bataklığını özlediğinden midir yoksa başka öpecek prensesler arama ihtiyacından mıdır? Bilemem yeniden kurbağaya dönüşmek istiyor. Başka aşklar başka heyecanlar. Dedim ya yasaklar tatlı geliyor belki de...

Sonuç olarak yıllar şanslı olana "Sadakat" ışığında sevgiyi getiriyor. Aşk mı? Aşk emin olun bitiyor. Hiçbir aşk yoktur ki bitmeye mahkum olmasın. Seven insan katlanır derler ya hani, seven insan katlanmaz sevdiğine katlanılacak ortamlar sunmaz. Eğer katlanılacak bir durum varsa sadece başkaları içindir o saatten sonra...

"Ne yaptım?"ı sorgulama vakti!

Pişmanlık mı? O da ne? Yaşadın pişman oldun yaşamazsan pişman olacaktın. O zaman zaman sorgulama zamanı değil. Zaman, zamanın getirdiklerini her haliyle kabullenme zamanı. Zaman "yaptım pişman değilim" zamanı, zaman avuntu zamanı,zaman maskeleri takip rol yapma zamanı...

Zaman iyi ki zamanı...