Bazen Veda Etmeyi Bilen Taraf Olmak Gerekir

Çok süslü cümleler kuracak mecal olmadığı zamanlar...

Bir şeylerin değişeceğine inanmadığın zamana geldiysen eğer mümkünse daha fazla devam etmemek kadar faydalı bir şey var mıdır? Geçmişini kaybetmişsindir, inancını kaybetmişsindir, hayat enerjini kaybetmişsindir, ona olan inancını kaybetmişsindir. Ama vazgeçemezsin neden? Çünkü hala kendine inanıyorsundur, hala bir şeyleri değiştirecek güçte olduğunu hissediyorsundur... Çok komplike bir çok neden sayabiliriz bu kadar net olmak zorunda olmayan...

Ancak en kötüsü kendine olan inancı yitirmek oluyor ki kimyasal çözülme gibi bir şey bu... Bir şey yanıp gitmiş, kül olmuştur ve işlevsizleşmiştir. Bir istiare ancak bu kadar cuk diye oturabilir dediğiniz ender anlardandır bu trajikomik durum.

Yol ayrımı = kafa karışıklığı

Tıpkı camdaki su damlacıklarını görene kadar, güneşli bir havanın varlığından şüphe etmemek ancak küçücük zavallı (!) su damlalarının birikip acaba yağmurlu mu diye içimizi ürkütmesi gibi bir tereddüt bu. Kaygının sebebi bir, iki, üç damla değil, birikmişlik farkında değil misiniz?

Bir kerede oluşan inançsızlık duygusuna, gitme isteğine inanmam bu yüzden. Mutlaka bir sebebi vardır derim, mutlaka...

Güneşin doğacağını beklerken bulunan manzara ; o bildiğini okumuş bile!

Büyük bir mucizeye maruz kalamayacak kadar şanslı olan bünyelerin gördüğü manzara değişmez. Acaba umuduyla yaşamak ve sadece acabalara tutunan ve vücudundaki tüm ab-ı hayatı umutlarından besleyen insana yapılacak en son harekettir bu. İstediğini yap ama umuduyla oynama, ağzına bir parça bal da çalma mümkünse. Hakkını ve payını veremeyeceğin hiçbir duygunun tadını tattırma insanlara.

Tattırma ki varlığından bile haberleri olmamaya devam etsin bırak; hayal kırıklığıyla tat alma duygusunu yok edeceğine, hiç dokunma bir şeye.

Uzaklaşmadan hatanı göremezsin

Gitmek gerekiyor bazen hem de en acilinden... Hangi gerekçeyle mi?

Daha fazla zaman kaybetmemek için,

ders alınacaklardan daha rahat bir ekran görüntüsü alabilmek için,

kurtulmak için,

arınmak için,

bir kertenkele gibi zarar görmüş bir uzvumuzu (kalbimizi, ruhumuzu) kendi imkanlarımızla tekrar onarabilmek için,

belki de yeniden doğmak için...

Veda etmekten korkmamak gerekir.

Sonsuz kez doğmaya inanın.

Sevgilerimle